زنبورهای عسل - کنه زنبور عسل - در مورد آفات و بیماریها | دانشکده ها

زنبورهای عسل | کنه زنبور عسل | آفات و بیماری های زنبور عسل

زنبورهای عسل نه تنها در تولید عسل و موم زنبور عسل بلکه در تعداد زیادی از محصولات غذایی گرده افشانی می کنند .

زنبورداری یک صنعت اصلی منحصر به فرد است و بسته به فلور بومی حدود ۸۰٪ از تولید آن بستگی دارد. شهد و گرده به صورت فصلی تولید می شود و زنبورداران برای موفقیت در مواقع باید مسافت های زیادی را در مسیری بزرگ حرکت دهند.

آفات و بیماری های زنبورهای عسل

آفات و بیماری های زنبور عسل زنبورداران نقش مهمی در محافظت از زنبورهای عسل خود و کل صنعت زنبور عسل از گسترش و تأثیر آفات مستقر و همچنین ورود و استقرار احتمالی آفات عجیب و غریب دارند. هر زنبوردار باید با آفات مستقر ، علائمی که ایجاد می کند و نحوه کنترل آنها آشنا باشد. زنبورداران همچنین باید از تهدیدات ناشی از آفات عجیب و غریب و نحوه نظارت بر کهیر و زنبورها برای حضور احتمالی آنها آگاه باشند.

زنبورهای عسل ممکن است توسط طیف وسیعی از آفات و بیماری ها تحت تأثیر قرار بگیرند. لیست زیر حاوی اطلاعاتی در مورد آفات و بیماریهای خاص از مجموعه منابع و همچنین اطلاعات و فرمهای نظارتی است.

مباحث موجود در این Primefact عبارتند از:

پراکندگی حجره های نوزادان درشان ، سوراخ شدن درپوش حجره ها ، مرطوب و فرورفته بودن درپوش حجره ها ( در حالت طبیعی گنبدی شکل و خشک است ) ، دیدن قاب به صورت فلفل نمکی از نگاه کلی ، برای مثال در یک حجره باز و در یکی بسته ، در داخل یکی گرده و در داخل دیگر ی شفیره باشد ، وجود بوی ترش همراه با سریشم ، تغییر یافتن رنگ لارو از سفید مرواریدی شکل به قهوه ای ، خشک شدن و چسبیدن محکم لارو به دیواره ی حجره پس از گذشت یک ماه ، برآمدگی پولک تا مرکز حجره در زمان شفیرگی از علایم این بیماری می باشند .

  • تهدیدهای بزرگ
  • آفات و بیماریهای دیگر
  • اروپا Foulbrood (بومی)
  • America Foulbrood (بومی)
  • Chalkbrood (بومی)
  • ساکرود (بومی)
  • سوسک کندو کوچک (بومی)
  • پرواز Braula (معافیت عجیب تاسمانی)
  • کنه وارروا (عجیب و غریب)
  • سندرم کنه انگلی
  • کنه Tropilaelaps (عجیب و غریب)

گرده افشانی و سموم دفع آفات

آفات و بیماری های زنبور عسل افزایش تعداد کندوهای اداره شده برای گرده افشانی محصولات زراعی برای ادامه رونق صنعت باغبانی بسیار مهم است. توسعه بیشتر بخش گرده افشانی مدیریت شده نیز فرصت های مهمی را برای صنعت زنبور عسل فراهم می کند. با این حال ، یک مانع قابل توجه در این زمینه ، ریسکی است که زنبورداران در رابطه با مسمومیت با سموم دفع آفات و بیماری های زنبورهای عسل با آن روبرو هستند.

حوادث مسمومیت با سموم دفع آفات و بیماری های زنبور عسل از کهیرهای مدیریت شده در باغات اتفاق افتاده است ، و اینها عمدتاً از یک ماده سمی شیمیایی به زنبور که به طور نامناسب روی گلها در یک محصول یا از پاشش ناشی از گاوهای همسایه استفاده می شوند ، رخ داده است.

اگرچه ایجاد مکانیسم هایی برای اطمینان از عدم وقوع این موارد مهم است ، اما درک این که چگونه در صورت وقوع مسمومیت با سموم دفع آفات زنبورهای عسل نیز پاسخ دهیم مهم است. اطلاعات موجود در زیر برخی از علائمی را که ممکن است با کهیر در ارتباط باشد ، چگونگی بهترین مدیریت کهیر در مناطق آسیب دیده و همچنین اطلاعاتی درباره اینکه چه کسی می تواند موضوع را برای بررسی گزارش دهد ، خلاصه می کند.


مطلب پیشنهادی    طرح توجیهی پرورش زنبور عسل


شناسایی علائم مسمومیت کندوی زنبورهای عسل

آفات و بیماری های زنبور عسل

  • تعداد قابل توجهی از زنبورهای مرده در خارج از ورودی کندو یافت می شود.
  • در موارد شدید ، زنبورهای بالغ مرده نیز در کهیر پیدا می شوند و نوزادان از گرسنگی ، گرمای بیش از حد یا سرمازدگی (به دلیل ناتوانی زنبورهای بالغ در تغذیه شیر مادر و تنظیم دمای کندو) می میرند.
  • زنبورهای بزرگسال همه در طی چند روز از یکدیگر می میرند.
  • ممکن است بیشتر یا همه کهیرهای یک زنبورهای عسل مبتلا شوند.
  • زنبورهای بالغ مرده معمولاً بالهای خود را بدون سر و صورت و زاویه های عجیب و غریب از بدن خود دارند ، پروبوسکس آنها به طور کامل کشیده شده و جفت پای عقب آنها در پشت آنها کشیده شده است.
  • عدم وجود زنبورهای علوفه دار در حال ترک کندو مشاهده می شود.
  • بزرگسالان زنده ممکن است بیمار به نظر برسند (مثلاً حرکت آرام ، علائم فلج ، حرکت تند و سریع).
  • زنبورهای باقی مانده ممکن است رفتارهای تهاجمی داشته باشند.
  • خرابی ملکه ممکن است ظرف ۳۰ روز اتفاق بیفتد


مدیریت کهیرهای آسیب دیده

آفات و بیماری های زنبور عسل

  • کهیر را به یک منطقه امن منتقل کنید.
  • سوپرایزهای اضافی را برطرف کنید تا مستعمرات گرم بمانند.
  • در نظر بگیرید که گرده و عسل که ممکن است آلوده باشد را از بین ببرید و در صورت لزوم آن را به طور مناسب دور کنید.
  • کلنی های داخل کندو را با محلول شکر و آب ۱: ۱ تا زمان بهبودی تغذیه کنید. این به جبران کمبود شهد تازه ناشی از کاهش تعداد زنبورها کمک می کند. همچنین ممکن است لازم باشد که از گرده یا جایگزین گرده تغذیه شود.
  • در صورت لزوم ، زنبورهای متولد شده و بزرگ متولد شده از کهیر سالم را اضافه کنید. اطمینان حاصل کنید که زنبورهای جوان نیز به آنها اضافه می شود تا به تغذیه نوزادان پنهان در کندو ضعیف کمک کنید.
  • کهیرها را برای علائم نارسایی ملکه یا فرورفتگی ملکه ، که ممکن است چند هفته پس از وقوع مسمومیت رخ دهد ، مشاهده کنید.

تحقیق و گزارش

عملی که یک زنبوردار انجام می دهد به احتمال زیاد با توجه به شدت واقعه مسمومیت و ارتباط زنبورداری با کشاورز مورد نظر یا سایر کشاورزان منطقه مشخص خواهد شد. همیشه به یاد داشته باشید که زنبورها می توانند بیش از ۵ کیلومتر پرواز کنند ، بنابراین ممکن است واقعه مسمومیت با کشاورز که زنبوردار با آن کار می کند رخ نداده باشد ، می تواند به عنوان مثال یک همسایه باشد که نمی داند زنبور عسل در این منطقه وجود دارد. صرف نظر از این ، ایده خوبی است برای جمع آوری نمونه هایی که می توانند در صورت لزوم به آزمایشگاه فرستاده شوند. تحقیقات صحیح مهم است تا اطمینان حاصل شود که کشاورزان ، که کار صحیح را انجام داده اند ، سرزنش ناعادلانه نیستند. سه نوع نمونه وجود دارد که می توان آنها را برداشت:

  • زنبورهای مرده از بیرون کندو.
  • زنبورهای مرده و شانه از داخل کندو.
  • یک نمونه سواب از بیرون کندو.

تهیه یک نمونه سواب از خارج کندو زنبور عسل

تهیه یک نمونه سواب از خارج کندو مناسب است اگر شما گمان می کنید یک ماده شیمیایی مستقیماً با کهیر در تماس بوده است (به عنوان مثال اسپری پاش یا استفاده هوایی) ، در حالی که دو نوع نمونه دیگر باید برای همه وقایع مسمومیت مصرف شود. هنگام جمع آوری نمونه باید موارد زیر را در نظر بگیرید:

  • زنبورها را باید با موچین یا دستکش استریل برداشت کرد و شانه را باید با یک چاقوی استریل برش داد.
  • با استفاده از یک بافت تمیز یا یک توپ پشم پنبه ، می توانید از خارج کندو استفاده کنید.
  • کلیه نمونه ها باید در کوزه های نمونه استریل قرار بگیرند ، مانند نوعی که معمولاً برای ارسال نمونه های عسل برای آزمایش آزمایشگاهی استفاده می شود. در صورت عدم وجود چنین کوزه ای ، می توان از یک ظرف شیشه ای تمیز یا آب پلاستیکی تمیز استفاده کرد (به عنوان مثال کیسه های ضربه محکم و ناگهانی).
  • در صورت عدم امکان ارسال فوری بر روی یخ ، نمونه ها باید یخ زده شوند. این روند تجزیه زنبورهای مرده و باقیمانده های شیمیایی را کند می کند.
  • نمونه ها باید به درستی نشاندار شوند (به عنوان مثال “زنبورهای خارج از کندو” یا “نمونه سواب ۲۰ سانتی متر از ۲۰ سانتی متر از بیرون کندو”). هنگام ارسال نمونه سواب ، مهم است که به آزمایشگاه در مورد اندازه منطقه مورد نظر سواب مشاوره دهید.
  • ۲۵-۴۰ زنبور ، یا حداقل ۲۰ گرم ، باید در هر نمونه جمع آوری شود.
  • برای نمونه های سواب ، مساحت حداقل ۲۰ سانتی متر در ۲۰ سانتی متر باید سواب شود.
  • برای نمونه های شانه ، یک قطعه شانه حداقل ۱۰ سانتی متر در ۱۰ سانتی متر باید نمونه برداری شود.

برای خلاصه ای از اطلاعات درج شده و علائم ضبط ، گزارش مسمومیت از آفت کش ها را بارگیری کنید . این گزارش عصاره ای از مسمومیت با سموم دفع آفات زنبور عسل است: یک ابزار مدیریت ریسک برای کشاورزان و زنبورداران  ، منتشر شده توسط شرکت تحقیق و توسعه صنایع روستایی.


زنبور آسیایی هورنت آسیا

هورنت آسیا
هورنت آسیا

شاخ آسیا ( Vespa velutina ) یک آفت شکارگر مهاجم است که از آسیا سرچشمه می گیرد. ده ها گونه زیر شناخته شده از شاخ آسیا وجود دارد. در حالی که به طور معمول همه شاخ ها شکارچی گونه های حشرات هستند ، هورنای آسیا به دلیل شکار تهاجمی و مؤثر آن از زنبورهای عسل اروپا و جمعیت زنبورهای وحشی به عنوان یک مشکل مهم برای زنبورداران دیده می شود.

شاخ های آسیایی با کشتن زنبورهای عسل و پرورش زنبور عسل برای تغذیه لاروهای متولد شده خود ، تأثیر مستقیمی بر کلونی های زنبور عسل دارند. شاخ های آسیایی همچنین با استفاده از زنبور عسل در وقت و انرژی برای دفاع از تهدید مداوم حمله ، تأثیر غیرمستقیمی بر سلامت کندو دارند و از این طریق فعالیت های علوفه ای را مهار می کنند. این به نوبه خود بهره وری کلونی زنبور عسل را کاهش می دهد ، که نه تنها به کاهش ذخایر عسل و گرده منجر می شود بلکه باعث رشد و نمو رشد و توانایی کندو در ارائه خدمات گرده افشانی مؤثر می شود.

چرخه زندگی زنبور هورنت آسیا

زنبور عسل
آشیانه هورنت قدیمی آسیا

چرخه زندگی هورنت آسیا سالانه است. شاخهای زن بارور آسیا برای شروع تخم گذاری با دمای گرمتر در بهار تحریک می شوند. زن حاصلخیز شروع به ساختن یک لانه کوچک تقریباً شکل می کند که در آن نوزاد تازه خود را به وجود می آورد. یک ملکه تنها در چرخه زندگی سال خود یک لانه تولید می کند.

مانند سایر گونه های حشرات اجتماعی ، کارگران شاخ آسیایی که توسط ملکه تولید می شوند ، استریل هستند و بسته به میزان دما بین ۳۰-۵۵ روز زندگی می کنند. کارگران برای تغذیه ملکه و نوزادان در حال رشد علوفه می کنند و همچنان به ساخت و گسترش لانه ادامه می دهند. بسته به شرایط محلی ، یک لانه هورنت در حدود ۹۰ سانتی متر از ارتفاع می تواند بین ۵۰۰-۱۵۰۰ شاخ نگه داشته شود.

در اواخر تابستان و پاییز ، تولید مثل زن و مرد از لانه برای جفت گیری بیرون می آیند. کارگران شاخ آسیایی که در آشیانه مانده اند در دمای خنک تر می میرند و لانه رها می شود. شاخ های آسیایی از لانه متروکه استفاده مجدد نمی کنند. شاخهای زنانه بارور شده فرزندان آسیایی در فصل زمستان در حفره های عایق بندی شده و پناهنده (مانند زیر پوست یا در حفره های کوچک درختان) ، به تنهایی یا در گروه های کوچک ، قبل از ظهور ، برای ایجاد لانه جدید در بهار ، به سر می برند.

کنه تراشه زنبورهای عسل

کنه تراشه ( Acarapis woodi ) یک میکروسکوپی ، کنه داخلی سیستم تنفسی زنبور عسل است که قادر به آلوده شدن زنبورهای ملکه ، هواپیماهای بدون سرنشین و زنبورهای کارگر است. کنه تراشه داخل تراشه (لوله های تنفسی) زنبور عسل را آلوده و تولید مثل می کند و از همولنف زنبور عسل (خون) تغذیه می کند. این عفونت بر ظرفیت زنبور عسل برای تنفس تأثیر می گذارد ، سطح نای را به پاتوژن ها باز می کند و ظرفیت جریان هوا به عضلات بال را کاهش می دهد. این منجر به ضعف و بیمار شدن زنبورهای عسل می شود که به سختی کار نمی کنند و طول عمر آنها به میزان قابل توجهی کاهش یافته است.

هنگامی که آلودگی کنه تراشه با سایر استرس ها (مانند بیماری ، عدم وجود گرده یا شهد و غیره) ترکیب شود ، می تواند منجر به مرگ مستعمره شود. هنگامی که مستعمره زنبور عسل به کنه تراشه آلوده شود ، آلوده می شود و تأثیرات آن در زمستان و اوایل بهار بیشتر دیده می شود و در موارد شدید منجر به تلفات کلونی زیاد می شود.

چرخه عمر کنه زنبور عسل

آفات و بیماری های زنبور عسل
چرخه عمر کنه زنبور عسل

کل چرخه عمر کنه در داخل تراشه زنبور عسل (لوله های تنفسی) اتفاق می افتد ، بجز دوره های کوتاه مهاجرتی. در طی ۲۴ ساعت پس از بیرون آمدن زنبورهای کارگر از سلولهای خود ، کنه های زنانه بین زنبورهای بالغ به داخل نای خود مهاجرت کرده و برای طول عمر خود یا تا زمان مرگ زنبورهای میزبانشان در آنجا باقی می مانند. کنه های مهاجم جذب جریان هوای منقضی شده ای که از اولین مارپیچ توراکی وارد می شود ، می شوند.

پس از داخل زنبور میزبان ، هر کنه ماده در طی ۳ تا ۴ روز ۵ تا ۷ تخم می گذارد و به تخم گذاری در طول زندگی خود ادامه می دهد. تخم ها در ۳ تا ۴ روز تخم می گذارند و طی مرحله لارو می روند ، سپس یک مرحله پوره قبل از رسیدن به فرم بزرگسالان انجام می شود. این مرد ۱۱ تا ۱۲ روز طول می کشد تا به طور کامل رشد کند ، در حالی که زن ۱۴ تا ۱۵ روز طول می کشد. سپس جفت گیری در لوله‌های تنفس اتفاق می افتد. ماده قادر به تخمگذار تقریباً یک تخم در روز است که هرکدام تقریباً دو سوم وزن خود ماده است.

معمولاً ۲ تا ۴ برابر زنان بیشتر از نرها وجود دارند و تا ۲۱ فرزند از هر زن امکان پذیر است. پس از جفت گیری ، کنه های زنانه نای را ترک کرده و به سطح خارجی زنبور عسل حرکت می کنند تا یک زنبور جدید را پیدا کنند و دوباره چرخه تولید مثل را آغاز کنند.

فقط کنه های زن برای اتصال به زنبورهای دیگر از میزبان پراکنده می شوند ، که تقریباً ۸۵ درصد از کنه ها در شب اتفاق می افتد. زنان با این آلوده شدن زنبورهای جوان به بزرگسالان کمتر از ۳ روز جذب می شوند که این کنه را برای تکمیل چرخه عمر خود قبل از مرگ زنبور بیشتر می کند. افزایش دما منجر به افزایش تعداد کنه ها در بین زنبورها می شود. در این فرایند انتقال در خارج از زنبور بزرگسالی ، کنه ها نمی توانند بیش از چند ساعت زنده بمانند.

کلنی های زنبور عسل نسبت به کنه تراشه در آب و هوای سرد و در پاییز ، زمستان و اوایل بهار حساس تر هستند. این امر به دلیل تمایل مستعمرات زنبور عسل برای جمع شدن در آب و هوای خنک تر بوده و امکان انتقال آسان کنه تراشه را در بین جمعیت زنبور عسل بالغ فراهم می کند. تغییرات زیادی در حساسیت به آلودگی در بین زنبورها وجود دارد که احتمال ابتلا به آلودگی به سرعت از روز اول زندگی زنبور عسل کاهش می یابد. زنبورهای عسل بیش از ۹ روز به ندرت آلوده می شوند. کوئین ها همچنین با افزایش سن ، سریع در معرض ابتلا به کنه آلوده می شوند.

علائم

کنه های تراشه به اندازه میکروسکوپی بوده و به همین دلیل برای چشم غیر مسلح قابل مشاهده هستند. هیچ علائم تشخیصی قابل اطمینان یا قابل مشاهده ای از آلودگی وجود ندارد ، که تشخیص آنها را دشوار می کند. کنه های تراشه کل زندگی خود را در داخل زنبورهای عسل بالغ می گذرانند ، بجز ماده های بالغ ، که دارای فاز متحرک هستند و میزبان را رها می کنند تا از طریق تماس زنبور تا زنبور عسل به زنبورهای عسل جوان متصل شود. اگرچه به طور عمده در نای زنبورهای عسل یافت می شوند ، اما گاهی اوقات در کیسه های هوایی سر ، سینه و شکم نیز مشاهده می شود.

علیرغم عدم وجود علائم تشخیصی ، آلودگی جدی کنه تراشه می تواند باعث علائم کلونی عمومی مانند تعداد زیادی زنبور عسل خزنده در ورودی کندو شود که قادر به پرواز نیستند ، زنبورهای عسل بهم ریخته ، زنبورهای عسل بالهای خود را در زاویه های عجیب و غریب نگه می دارند ( تعداد زیادی از زنبورهای عسل به جای غذا خوردن در کندو میمانند و در موارد شدید ، جمعیت کندو به طرز چشمگیری کاهش می یابد. با این حال ، این ناهنجاری ها همیشه دیده نمی شوند و ممکن است در ارتباط با آلودگی مشاهده شوند. تنها روش تشخیصی دقیق برای تشخیص آلودگی کنه تراشه ، ترشح آزمایشگاهی و معاینه میکروسکوپی نای زنبور عسل است. کلنی های زنبور عسل نسبت به کنه تراشه در آب و هوای سرد و در پاییز و زمستان بیشتر مستعد هستند. تغییرات زیادی در حساسیت به آلودگی در بین زنبورها وجود دارد که احتمال ابتلا به آلودگی به سرعت از روز اول زندگی زنبور عسل کاهش می یابد. زنبورهای عسل بیش از ۹ روز به ندرت آلوده می شوند. کوئین ها همچنین با افزایش سن ، در کاهش سریع حساسیت به آلوده شدن به کنه ها نشان می دهند.

تراشه های سینه معمولی به رنگ واضح ، بی رنگ و یا کهربا کم رنگ هستند. در مقابل ، نای آلوده تغییر رنگ لکه دار را نشان می دهد و به تدریج در نتیجه تغذیه کنه ها رو به زوال می رود. نای زنبورهای آلوده به شدت با لکه های قهوه ای ، بافت اسکار قهوه ای ، پوسته هایی مانند ضایعات تیره می شود ، یا ممکن است سیاه به نظر برسد. تعداد زیادی کنه در مراحل مختلف توسعه و بقایای کنه در داخل تراشه ها تصور می شود که ظرفیت جریان هوا را کاهش می دهد. برای تعیین میزان عفونت ۱-۲ درصدی در کلونی زنبور عسل ، توصیه می شود حداقل ۵۰ زنبور کارگر که از اطراف سینه جمع آوری می شوند ، تشخیص نای انجام شود ، زیرا زنبورهای پرستار معمولاً جوانترین زنبورها هستند. این کار باید توسط آزمایشگاه تأیید شده یا بخش کشاورزی محلی شما انجام شود.

آفات مشابه

علائم عمومی مرتبط با آلودگی کنه تراشه مانند افت جمعیت ، زنبورهای عسل ماندگار در کندو و زنبورهای عسل خزنده و گسسته شده می توانند با سایر عوامل مؤثر بر کلنی های زنبور عسل از جمله کمبود گرده یا شهد ، استفاده نامناسب از سموم دفع آفات یا موارد دیگر اشتباه گرفته شوند. آفات و بیماریها

پخش و توزیع

کنه های تراشه اکثر زندگی خود را درون نای کلیه قلعه های زنبور عسل بالغ پرورش داده و می گذرانند. با این حال ، کنه های نژاد ماده نژاد Tracheal در خارج از نای زنبور عسل وقت خود را سپری می کنند ، اگرچه این معمولاً فقط برای چند ساعت است. گسترش به سرعت در داخل کندو از طریق تماس زنبور به زنبور عسل ، مانند تروفلاکسیس رخ می دهد. پس از ترک لوله های تنفس کنه های زن همبسته به نوک موهای بدن صعود کرده و سپس خود را به موهای زنبور عسل جوان منتقل کرده و از طریق مارپیچهای قفسه سینه وارد نای می شوند. کنه باید ظرف ۲۴ ساعت میزبان جدیدی را پیدا کند و یا از بین برود.

پس از ایجاد آلودگی ، کنه های تراشه می توانند به سرعت از کلونی به مستعمره در یک زنبور عسل ، از طریق هواپیماهای بدون سرنشین و زنبور کارگر بین کندوها یا از طریق سرقت کهیر ، سرایت کنند. کنه های تراشه همچنین می توانند از طریق کلونی های زنبور عسل swarming یا absconding زنبور عسل گسترش یابد. زنبورداران همچنین می توانند ناخواسته کنه های تراشه را از طریق زنبور عسل خود را از طریق شیوه های مدیریت عادی از جمله جابجایی مستعمرات آلوده و زنبورها بین کهیر و زنبور عسل پخش کنند. آنها همچنین می توانند مسافت های طولانی را از طریق زنبورهای عسل آلوده که به لباس ، تجهیزات و وسایل نقلیه سوار می شوند ، پراکنده شوند.

کنه های تراشه می توانند به آسانی گسترش پیدا کنند که یک کلنی در نزدیکی یکدیگر باشد ، مانند خوشه زمستانی ، و این می تواند به ضرر و زیان های سنگین زمستان کمک کند. همیشه از هرگونه تلفات غیر معمول در زمستان آگاه باشید.

واکنش

در کشورهایی که کنه تراشه وجود دارد ، مدیریت یکپارچه آفات می تواند به کنترل آلودگی کنه تراشه کمک کند. این شامل مستعمرات مجدداً مستعد ابتلا به این بیماری می شود ، زیرا مستعمره هایی با ملکه های تازه تخمگذار فعال در مقابل آلودگی کنه ها بسیار بهتر از مستعمرات دارای ملکه های قدیمی تر مقابله می کنند. از سویه های زنبور عسل مقاوم به کنه تراشه (به عنوان مثال زنبورهای Buckfast یا Primorsky) نیز می توان استفاده کرد. اعتقاد بر این است که کنه های تراشه با زنبورهای عسل ( Apis mellifera ) تکامل یافته و به همین دلیل ، برخی از انواع زنبورها در برابر کنه بسیار مقاوم هستند. وراثت پذیری این صفت مقاومت در نظر گرفته می شود بسیار بالا و تصور می شود که در درجه اول به عنوان یک رفتار خود نظم بیان می شود ، اصطلاحاً خود نظم دهی به آن است ، بنابراین کنه های مهاجر را از بین می برد.

یکی دیگر از گزینه های درمانی که در بسیاری از مناطق ایالات متحده مورد حمایت قرار می گیرد ، استفاده از لکه های روغن کشنده است. اینها از ۱ قسمت روغن گیاهی مایع با ۳ قسمت شکر گرانول یا پودر ساخته شده است. زنبورها برای خوردن قند و پوشاندن در روغن به آنها می آیند ، و آنها را از آلودگی کنه محافظت می کند زیرا کنه های زن تراشه نتوانند از انتقال زنبورهای بالغ استفاده کنند. در ایالات متحده آمریکا ، از خراطین های نفتکش در اوایل بهار و دوباره در پاییز با نتایج خوب استفاده می شود. درمانهای شیمیایی آلی که حاوی ژل تیمول یا اسید فرمیک هستند نیز به طور گسترده برای کنترل کنه تراشه مورد استفاده قرار می گیرند و نشان داده شده است که در کشورهای خارج از کشور بسیار مؤثر است.

 

زنبورهای عسل به عنوان گرده افشانها

زنبورهای عسلل به عنوان گرده افشانها
کندوهای زنبور عسل برای گرده افشانی

اگرچه مکانیسم های مختلف گرده افشانی ، اعم از غیر زنده (باد ، نیروی جاذبه و غیره) و بیوتیک (پرندگان ، مگس ها و غیره) وجود دارد ، اما این صفحات گرده افشانی بر خدمات گرده افشانی زنبورهای عسل اروپا ( Apis mellifera ) است که بطور خاص توسط زنبورداران به کشاورزان ارائه می شود. محصولات وابسته به گرده افشان

زنبور عسل اروپا به دلایل مختلف از جمله مهمترین گرده افشانی حشرات مهم محصولات زراعی و باغی در سطح جهان است.

  • زنبورهای عسل به طور انحصاری برای شهد و گرده ها علوفه می کنند و به دلیل اینکه این منابع را می خورند ، زنبورهای عسل نیز گرده افشانی می کنند.
  • زنبورهای عسل دارای بدنهای مویی هستند که هنگام تغذیه به راحتی دانه های گرده جمع می کنند.
  • زنبورهای عسل کارگر ماهر هستند و به مقادیر زیادی شهد و گرده احتیاج دارند تا فرزندشان را عقب ببندند و به همین دلیل برای به دست آوردن این منابع غذایی به طور مرتب و به تعداد زیاد از گل دیدن می کنند.
  • می توان زنبورهای عسل را برای تولید مستعمرات بزرگی از زنبورها (۳۰،۰۰۰-۵۰،۰۰۰ زنبور) مدیریت کرد ، که ۵۰۰۰ تا ۱۵،۰۰۰،۰۰۰ ممکن است در هر زمان علوفه ای داشته باشد.
  • زنبورهای عسل علوفه های ژنرالیستی هستند که تمایل به بازدید از طیف گسترده ای از گونه های زراعی دارند و تقریباً از هر نوع گل که از آنها می توانند شهد و گرده برداشت کنند بازدید می کنند.
  • هنگامی که رفتار علوفه زنبور عسل بر روی یک محصول خاص آموزش داده شود ، آنها به طور کلی علوفه زدن به محصول را تا پایان دوره گلدهی ادامه می دهند.
  • اندازه بدن آنها باعث می شود تا گل ها را با اشکال و اندازه های مختلف گرده افشانی کنند.
  • کندوهای اداره شده زنبورهای عسل تقریباً در هر زمان قابل تحویل به محصول هستند ، تقریبا بلافاصله شروع به علوفه ریزی می کنند و پس از اتمام گلدهی می توان آن را برداشت.
  • کلنی های زنبور عسل را می توان در طول سال تهیه کرد و معمولاً صرف نظر از زمان گلدهی ، می توان آن را تهیه کرد و تقریباً در هر الگویی در اطراف محصول توزیع شد.

پاسخی بگذارید