پرورش اردک | دانشکده ها

پرورش اردک ، مانند پرورش مرغ برای گوشت ، یک تجارت تخصصی تمام وقت است که نیاز به کارایی دارد. رو به رشد بازار تجاری تخم اردک با افزایش جمعیت آسیا در ارتباط است. تخم مرغ اردک معمولاً قیمت خوبی را نشان می دهد ، بسیار بالاتر از قیمت دریافت شده برای تخم مرغ.

به دلیل کم بودن تعداد تخم مرغ ، مصرف زیاد خوراک و لزوم نگهداری اردک به تعداد کم ، مشکلاتی در زمینه نگهداری اردک برای تولید تخم مرغ در مقیاس بزرگ وجود دارد. نژادهای اصلی تخم مرغ اردک ها می توانند تخم های بیشتری و بزرگتر از مرغ تخم گذار تخم گذارند ، اما اردک ها حدود ۷۵ درصد بیشتر خوراک می خورند.

به همین دلایل ، این صفحات بر تولید گوشت متمرکز شده اند. اردک ها اکنون توسط سازمان های یکپارچه در مزارع شرکت خود تولید می شوند. همچنین چند شرکت کوچکتر نیز وجود دارند که اردک هایی در مزارع پیمانکاری برای آنها اردک پرورش داده اند و همچنین اپراتورهایی که در همه جنبه های تولید از جمله بازاریابی شرکت دارند.

این Primefact برای کشاورزان آینده نگر ، سرمایه گذاران و علاقه مندان به صنعت گوشت اردک تجاری تولید شده است.

این یک نمای کلی از: صنعت اردک؛ ویژگی های تولید فعلی؛ مسائل مالی و ملاحظات مهم برنامه ریزی و توسعه. این شامل مدیریت خطرات ناشی از رفاه پرندگان ، محیط زیست و امنیت زیستی است.

نژاد اردک و پرورش

دانشکده ها نژادهای اصلی تولید گوشت عبارتند از موسکووی ، آیلسبوری ، پکن و روئن. صلیب های مختلف بین این چهار نژاد خالص نیز برای گوشت مناسب است.

نژاد های اردک در جهان بسیار متنوع و زیاد هستند . بیشتر نژاد های اهلی از نژاد های وحشی منشاء گرفته اند اما انسانها با سلکسیون و انتخاب صفتهای برتر همانند میزان رشد و تعداد تخم به اهلی کردن اردک پرداخته است .از انجا که هدف ما پرورش اردک اهلی که از نظر اقتصادی به صرفه بوده , می باشد از این رو به نژاد های اردک وحشی نمی پردازیم.

اردکهای اهلی را به سه گروه میتوان تقسیم کرد:

  1. اردک گوشتی
  2. اردک تخمی
  3. اردک زینتی

از انجایی که صنعت پرورش اردک در ایران چندان پیشرفته نیست و بیشتر در روستاها و به ویژه در شمال ایران آنهم به جهت موقعیت خاص جغرافیایی آن توسط روستاییان به صورت محدود وسنتی پرورش داده می شود از این رو نژاد های اردک زینتی در ایران چندان مورد توجه قرار نگرفته است, این در حالی است که در برخی از کشورهای اروپایی و امریکا نژاد اردک گوشتی را با سلکسیون و انتخاب صفتهای برتر در ۷ هفتگی به وزنی در حدود ۳ کیلوگرم می رسانند.

موسکووی

موسکووی در برزیل سرچشمه گرفت و در حدود سال ۱۵۶۰ در اروپا اهلی شد. در کشورهای اروپایی با نامهای مختلفی شناخته می شود. از نظر فنی ، موسکووی عضو خانواده غازها است ، زیرا همانند غازها چمن می زند و می خورد. موسکووی با نژادهای دیگر به روش های زیر متفاوت است:

  • این خونسرد می رود و تخم های نژادهای دیگر و همچنین نوع خود را روی آن می نشیند و تخم می زند.
  • پرواز می کند ، و بر روی خروس ها و درختان می خورد.
  • اگر قبلاً با اعضای نژاد خود جفت شده باشد ، با اعضای نژادهای دیگر جفت نمی شود.
  • جائیکه موفقیت آمیز موفقیت آمیز است ، فرزندان متقاطع نابارور هستند و به “قاطر” معروف هستند.
  • دریک ، برخلاف سایر نژادها ، هیچ گونه پرهای حلقوی در دم خود ندارد.
  • هر دو زن و مرد Muscovies به جای “ضرب و شتم” از “ضعف” Muscovies است.
  • ماهیچه های تولید کننده تخم مرغ ضعیف هستند و تخم های خود را در چنگال می گذارند. یعنی ممکن است آنها ۲۰ تا تخم مرغ بگذرانند و قبل از تولید مجدد ، بخور یا مکث کنند.
  • تخم های آن ۳۵ روز طول می کشد تا تخم ریزی کنند ، در حالی که تخم های سایر نژادها فقط ۲۸ روز طول می کشد.
  • گوشت آن نسبت به سایر اردک ها دارای چربی کمتری است.

ویژگی های جسمی

  • سر – در مقایسه با بقیه بدن ، سر نسبتاً بزرگ است. صورت بدون پر است. بر روی صورت و در بالای لایحه کاروان های قرمز وجود دارد.
  • بدن – کمی قوس دار در بالا ، تمایل به مستطیل دارد. مسکونی ها با یک کالسکه افقی آرام و آرام حرکت می کنند. در هنگام پرورش اردک های تخمگذار ، شکم تمایل به ساق زدن دارد.
  • پاها – ساق و پا به رنگ نارنجی است. ساقه ها نسبتاً کوتاه و ضخیم هستند.
  • رنگ – از بین چندین گونه (به عنوان مثال ، سفید ، سیاه ، سیاه و سفید با بال های سفید) ، مناسب ترین برای تولید گوشت ، رنگ سفید است. موسکووی سفید گوشتی سفید را ترجیح می دهد که تجارت آن را ترجیح می دهد و حدود ۹۰٪ نوع رنگی است که برای تولید تجاری مورد استفاده قرار می گیرد.

آیلسبوری

آن چیزی که معمولاً آیلسبوری نامیده می شود در حقیقت یک پکن است. هر دو آیلسبری و پکین “اردک انگلیسی” نامیده می شوند. آنها زودتر از Muscovies به عنوان اردک های “سبز” به بازار عرضه می شوند. (“سبز” قبل از ایجاد پرهای بالغ به اردکها گفته می شود.) اگرچه آیلسبوریس لایه های خوبی نیستند ، اما آنها بهتر از Muscovies هستند ، و از بین نمی روند. تخمهای آنها ممکن است به رنگ سفید مایل به سبز باشد.

ویژگی های جسمی

  • سر – بزرگ ، راست و بلند. لایحه سفید یا گوشتی به طول ۱۵-۲۰ سانتی متر است و تقریباً مطابق با بالای جمجمه است.
  • بدن – پستان باید برجسته و بدن بلند ، گسترده و عمیق باشد. دم فقط کمی خمیده است. استخوان کوئل باید عملاً موازی با زمین باشد و کالسکه به صورت افقی باشد. این نژاد با یک راه رفتن آهسته و آرام حرکت می کند.
  • پاها – به خوبی تنظیم شده است تا بدن را متعادل کند. کوتاه ، قوی و نارنجی روشن هستند.
  • رنگ – لکه سفید خالص باید روشن و براق باشد.

پرورش

عامل اصلی در انتخاب پرورش دهندگان اردک وزن بدن است. از آنجا که این بسیار ارثی است ، هنگامی که به سن بازاریابی رسیدید ، پرندگان را به صورت جداگانه انتخاب کنید. همچنین هنگام انتخاب پرندگان موارد زیر را در نظر بگیرید:

  • ترکیب بدن
  • میزان پر شدن
  • تولید تخم مرغ
  • باروری
  • قابلیت تخم گذاری
  • زندگی مولد
  • مصرف خوراک

از آنجا که وراثت پذیری همه این عوامل زیاد نیست ، یک سیستم انتخاب خانواده لازم است. برای انجام این کار ، شما نیاز دارید:

  • یک سیستم شناسایی
  • لانه های دام
  • یک سیستم ضبط دقیق

لانه تله طراحی شده اند به طوری که می توانید یک اردک به لانه رفتن، اما نمی تواند خارج تا زمانی که توسط اپراتور را منتشر کرد. این به اپراتور امکان می دهد تا تخم مرغ تخم گذار را ثبت کند و پرنده ای را که تخم گذاشته است ، از طریق بال یا پاهای خود تشخیص دهد.

یک سیستم ضبط شامل اطلاعاتی از قبیل:

  • تعداد تخم های گذاشته شده؛
  • تعداد جوجه اردک ها
  • تعداد جوجه اردک به بازار عرضه می شود؛
  • سن بازاریابی در وزن مناسب.

پرورش دهندگان جوان و نیرومندی را انتخاب کنید. موارد زیر به شما در تمایز بین اردک های جوان و مسن کمک می کند:

  • رنگ پا و بیل در اردک های جوان روشن است – در اردک های قدیمی ، کسل کننده است و سختی پوست وجود دارد.
  • اردکهای جوان دارای یک استخوان پستان پایدار و واضح هستند – استخوان سینه اردک های قدیمی نسبتاً سخت است.
  • بادگیر اردکهای جوان نرم و به راحتی دندانپزشکی است – دشوار است که بتوانید بادگیر اردکهای قدیمی را مسدود کنید.

تطابق

برای دستیابی به بزرگترین پیشرفت ژنتیکی ، زمان بین نسل ها (“فاصله نسل”) باید به حداقل برسد. اردک و دریک سال اول بهترین هستند – پرندگان کوچکتر از ۶ ماهگی را با هم جفت نکنید.

نسبت تعداد اردک به یک دریک با نژاد ، سن و روش مدیریت اداره می شود. اردک های کمتری می توانند در هنگام قرارگیری پرندگان به طور جدی در یک دریک جفت شوند. با نژادهای سنگین مانند موسکووی ، نسبت یک دریک به پنج اردک مورد نیاز است. با نژادهای سبک تر مانند خاکی کمپبل ، ممکن است یک دریک تا ده اردک کفایت کند.

تعداد پرندگان مورد جفت گیری بستگی به تعداد جوجه اردک های مورد نظر شما دارد. با بیشتر نژادها ، یک اردک می تواند در هر فصل حدود ۱۰۰ جوجه اردک قابل فروش تولید کند – سویه های منتخب تولید بیشتری می کنند.

برای اینکه به اردک و زمان دراک برای تسویه حساب بپردازید ، باید ۲ هفته قبل از جمع آوری تخم مرغ ها برای تنظیم ، جفت گیری شوند. این امر باعث می شود که جفت گیری مناسب اتفاق بیفتد و از باروری بالا در تخم های گذاشته شده اطمینان حاصل شود. هرچه تعداد پرنده هایی که در کنار هم جفت شده و در کنار هم قرار می گیرند کوچکتر باشد ، نتایج بهتر خواهد بود. به دلایل اقتصادی ، پرورش دهندگان تجاری مجبورند تمرین جفت گیری را انجام دهند.

جدول ۱٫ وزن معمولی پرندگان بالغ را هم برای نژادهای گوشتی و هم برای نژادهای تخم مرغ نشان می دهد.

جدول ۱٫ وزن پرندگان بالغ
دریک بزرگسالان (کیلوگرم)اردک بزرگسالان (کیلوگرم)
نژادهای گوشتی
موسکووی۴٫۵۰-۵٫۵۰ +۲٫۲۵-۳٫۰۰ +
آیلسبوری۴٫۵۰-۵٫۰۰۳٫۶۰-۴٫۱۰
پکن۴٫۰۰-۴٫۵۰۳٫۵۰-۳-۷۵
روون۴٫۵۰-۵٫۰۰۳٫۵۰-۴٫۱۰
نژادهای تخم مرغ
دونده هندی۲٫۰۰-۲٫۲۵۱٫۶۰-۲٫۰۰
خاکی کمپبل۲٫۲۵۲٫۰۰

نژادهای تولید تخم مرع اردک

اردک ها بسیار سفت و سخت هستند و می توانند به مدت سه فصل تعداد تخم مرغ های خوبی را تولید کنند. دو نژاد اصلی تولید تخم وجود دارد: خاکی کمپبل و هندی رانر. تفاوت بسیار کمی بین آنها وجود دارد ، اما Khaki Campbell ممکن است مزیت کمی داشته باشد زیرا کمی بزرگتر است و از این رو نیز ارزش فروش بهتر لاشه را دارد.

از تخم های پرنده هایی که ۳۶۵ تخم در همان روزها گذاشته اند ، تولید تخم مرغ برجسته حاصل شده است. اما اردک ها به سختی قابل کنترل هستند و تخم مرغ به اندازه اقتصادی مرغ تولید نمی کنند. آلبوم تخم مرغ اردک کمی ضخیم تر از تخم مرغ است ، اما اکثر مردم نمی توانند تفاوت بین این دو را تشخیص دهند.

دونده هندی

نژاد دونده هندی

این نژاد در سرخپوستان شرقی (مالزی و چین) سرچشمه گرفته است. محبوب ترین و رایج ترین گونه های استرالیا فاو ، سفید و فاو و سفید است. دو نوع دیگر آن سیاه و شکلات است. جدای از قاب کوچک آن ، نژاد با موضع تقریباً قائم و راه رفتن در حال اجرا که نام آن از آن گرفته شده است ، متمایز می شود.

ویژگی های جسمی

  • سر – معمولاً از نظر ظاهری تند و تیز ، با یک لایحه گوه شکل ، جمجمه صاف در بالا ، و چشمان هوشیار بلند است. گردن ریز ، طولانی و برازنده تقریباً مطابق با بدن حمل می شود.
  • بدن – باریک ، بلند ، گرد و استوانه ای. وقتی پرندگان ایستاده اند ، کالسکه آنها تقریباً عمود بر زمین است. زاویه بدن می تواند از حدود ۵۰ تا ۹۰ درجه متغیر باشد.
  • پاها – ران ها به طور کلی طولانی تر و قوی تر از سایر نژادها است ، و باید پاها را به خوبی روی بدن تنظیم کنید تا امکان حمل قائم وجود داشته باشد.
  • رنگ:
    • تنوع فاو: تغییر رنگ کمی در کل بدن وجود دارد. پاها و پاها به رنگ قهوه ای مایل به زرد است. رنگدانه در دره ها کمی روشن تر است.
    • تنوع سفید: لکه سفید خالص و عاری از هرگونه علامت گذاری است. صورتحساب ، پاها و پاها نارنجی است.
    • تنوع فاو و سفید: یک خط سفید صورتحساب را از سر تقسیم کرده و از چشم ها به گردن خالص سفید می رود. ناحیه سفید دیگری از پستان ، بین پاها و فراتر از دریچه امتداد دارد. بقیه بدن فاو است. قسمت پایینی پروازهای بال ، اولیه و ثانویه سفید خالص است. صورتحساب ، پا و پا نارنجی است.

نژاد خاکی کمپبل

نژاد خاکی کمپبل

خاک کمبل در ابتدا توسط یک خانم کمبل در انگلستان و با عبور از یک درک روئون با یک اردک هانی سفید و سفید هند برای ساختن نژاد دو منظوره پرورش یافت. این تولید کننده گوشت رضایت بخش نیست – گوشت تیره دارای طعم معمولی “بازی” است. با این حال ، بسیار سخت است. این تخم ها را با یک پوسته سفید مروارید تخم می گذارد و برای تولید تخم مرغ تجاری توسط بیشتر تولید کنندگان ترجیح داده می شود.

ویژگی های جسمی

  • سر – سر بلند است و از نظر بافت بسیار خوب است. گردن باریک و تقریباً صاف است ، و صورتحساب تقریباً در یک خط مستقیم با بالای جمجمه تنظیم شده است.
  • بدن – بدن عمیق ، جمع و جور و نسبتاً گسترده است. پشت با شکمی که به خوبی توسعه یافته اما خیس نشده است کمی شیب دار است. کالسکه کمی به سمت راست است. پرنده باید از درشت بودن خالی باشد.
  • پاها – پاها و پاهای درایک به رنگ نارنجی تیره و اردک خاکی است.
  • رنگ – سر و گردن دریک مایل به سبز است و بقیه بدن آن قهوه ای خاکی است. این لایحه سبز تیره است. اردک ها و دریک های نابالغ رنگی یکنواخت خاکی است و این لایحه به رنگ سیاه مایل به سبز است.

پرورش اردک در فضای باز

پرورش اردک در شالیزار
در این روش، جوجه اردک‌ها را تا ۲ هفتگی آنها، داخل سالن پرورش می دهند و سپس اردک ها را به شالیزار یا آب بندها منتقل می کنند. در این روش اردک ها به صورت آزاد پرورش داده می شوند. کشاورزان و مزرعه داران می توانند از این روش برای پرورش اردک استفاده کنند. برای پرورش اردک در فضای باز، باید برای هر اردک یک متر مربع از مرتع یا استخر را اختصاص داد.

  • متخصصین دام و طیور توصیه می کنند که اردک ها تا ۱ ماهگی، در جای خشک و دور از آفتاب و رطوبت نگهداری شوند تا در این مدت بدنشان از پرهای اصلی پوشانده شود و سپس به شالیزار یا آب راه منتقل شوند.

پرورش اردک در فضای نیمه باز

سالن پرورش اردک
در این روش باید هم سالن و هم استخر داشته باشید. برای پرورش اردک در فضای باز، ابتدا آنها را در سالنی نگهداری می کنند. این سالن به قسمتهای تقسیم بندی می شود و جلوی هر قسمت، گردش گاهی وجود دارد. منظور از گردش گاه، استخرهایی است که اردک ها در آن به شنا و گردش می پردازند. این روش از دیگر روش های پرورش اردک رایج تر است.

پرورش اردک در فضای بسته

مناطق سرد و خشک برای پرورش اردک، باید از این روش استفاده کنند. برای پرورش اردک، قفس، نرده یا بستری پوشالی فراهم می شود و جوجه اردک ها داخل آن محفظه نگهداری می شوند. اردک های نگهداری شده در قفس آزادی عمل ندارند و این موضوع کمی ناراحت کننده است.

نگهداری همزمان اردک و ماهی

انواع ماهی هایی که با اردکها هم زیستی دارند:
اغلب این ماهی ها از انواع کپور می باشند مانند: کپور معمولی، نقره ای، سر گنده، آینه ای، آبی، پولکی، کاراس نقره ای، کاراس طلایی و… ماهی آمور سفید نیز همزیستی مسالمت آمیزی با اردک ها در آببند ها نشان می دهد.

پذیرش هم زیستی از طرف نژاد های مختلف اردک ‌ها نیز به صورت گوناگونی تظاهر می نماید. در این رابطه بهترین نژادها عبارتند از پکن و خاکی کمبل.

پاسخی بگذارید