پروستاگلاندین ها

پروستاگلاندین ها چیست

0

پروستاگلاندین ها  استفاده از PGF ۲α و PGE ۲ نشان دهنده یک گام مهم به جلو در توسعه روشهای ایمن و مؤثر برای القای سقط جنین در سه ماهه دوم است. این ترکیبات باید به صورت فوق آمنیوتیکی یا داخل آمنیوتیکی داده شود زیرا تجویز سیستمیک با میزان بالایی از عوارض گوارشی همراه است. تجویز مکرر شیافهای واژینال حاوی ۲۰ میلی گرم PGE ۲ یا تجویز داخل وریدی مخلوطی از PGF ۲α یا PGE ۲و اکسی توسین ممکن است در شرایط ویژه بالینی استفاده شود.

پروستاگلاندین ها  مسیر تجویز خارج از آمنیوتیک می تواند در سه ماهه اول و دوم بارداری مورد استفاده قرار گیرد اما در هفته های دوازدهم تا پانزدهم حاملگی هنگام سوراخ شدن آمنیوتیک با ارزش است. دولت داخل آمنیوتیک روش انتخابی برای ۱۵ است هفتم هفته به بعد. عوارض جانبی ناشی از درمان پروستاگلاندین عمدتاً حالت تهوع ، استفراغ و اسهال است. پیرکسیا ممکن است رخ دهد و برونکوکسترسیون در بیماران مبتلا به آسم گزارش شده است.

پروستاگلاندین‌ها یکی از مهم‌ترین واسطه‌های شیمیایی در داخل بدن هستند که با تأثیر بر روی گیرنده‌های مختلف سلولی تأثیرات متنوع زیادی در بدن دارند. پروستاگلاندین‌ها مولکول لیپیدی بیست کربنه بوده ساختاری شبیه کلسترول دارند. پروستاگلاندین‌ها دارای انواع مختلفی مانند F2,E2 آلفا، PGI2 و غیره هستند.

آنزیم فسفولیپاز فسفولیپیدهای غشای سلول را به اسید آراشیدونیک تبدیل می‌کند. سپس اسید آراشیدونیک در درون کوکس یا همان آنزیم سیکلواکسیژناز (هردو نوع ۱ و ۲) باعث تبدیل به پروستاگلاندین‌ها می‌شود.

پروستاگلاندین‌ها یکی از مهم‌ترین واسطه‌های التهاب می‌باشند و مهار ساخت آن‌ها توسط داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (مانند بروفن) موجب کاهش التهاب می‌شود. این واسطه‌ها همچنین در انقباض رحمی در هنگام زایمان، افزایش حرکات روده، بهبود دفاع مخاطی معده و افزایش جریان خون کلیوی نیز نقش دارند که این نقش‌ها مبنای ساخت داروهای متعددی قرار گرفته‌است.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.