دانشکده ها | دانلود مقاله کتاب پاورپوینت پاسخ فعالیت ها تحقیق
دانشکده ها : دانلود مقاله ، کتاب ، تحقیق ، جزوه ، پاسخ فعالیت ها ، حل تمرین ، طرح درس ، پاورپوینت ، طرح تدبیر ، نمونه سوال امتحانی ، daneshkadeha

توربین بخار : نیروگاه ها چگونه قدرت بخار را مهار می کنند؟

توربین بخار

0

این اصل است همه به این ایده از جوش استفاده آب به چای آرایش و یا قهوه، اما اگر شما به آب جوش به حال هر بار که شما می خواستم برای انجام هر چیزی ؟ اگر برای شارژ کردن iPod ، تماشای تلویزیون یا خلاء فرش خود مجبور به ایجاد بخار هستید؟ به نظر می رسد دیوانه است ، اما هنوز از حقیقت دور نیست. مگر در مواردی که از انرژی تجدیدپذیر چیزی مانند پانل خورشیدی یا توربین بادی استفاده می کنید ، تقریباً هر وات نیرویی که مصرف می کنید از یک نیروگاه است که از جوش ، سوزاندن ، تولید سریع بخار باعث تولید برق می شود ! ممکن است ما از موتورهای بخار با فشار پیستون استفاده نکنیمبرای قدرت دادن به دنیای ما ، اما ما هنوز از معادل های مدرن آنها استفاده می کنیم – توربین بخار . آنها چیست و چگونه کار می کنند؟ بیایید نگاه دقیق تری در این مقاله داشته باشیم!

عکس: یک مدل دهم و یک توربینی بخار در Think Tank ، موزه علوم در بیرمنگام ، انگلستان. بخار از سمت چپ از طریق لوله خاکستری در قسمت بالا وارد می شود و به همان وسط توربین و درست بالای آن می رسد. سپس به طور هم زمان در هر دو جهت (از چپ و راست) از طریق توربین واکنش کم فشار جریان می یابد ، که مولد برق را از سمت راست هدایت می کند.

چرا بخار حاوی انرژی زیادی است؟

 

اگر تا به حال خود را با بخار سوزانده اید ، می دانید که بسیار دردناک است و بسیار بیشتر از سوختن آب گرم معمولی است. اگر آب و بخار در یک درجه حرارت قرار دارند ، چرا بخار بیشتر صدمه می زند؟ به این دلیل که انرژی بسیار بیشتری دارد. برای تبدیل ۱ کیلوگرم (۲٫۲ لیتر) آب در ۱۰۰ درجه سانتیگراد (۲۱۲ درجه فارنهایت) به ۱ کیلوگرم بخار در همان دما ، شما باید حدود ۲۲۵۷ کیلوژول انرژی یا تقریباً ۱۰۰۰ برابر بیشتر از کتری برقی یا توستر را تأمین کنید. در یک ثانیه این یک مقدار انرژی عظیم است! این چیزی است که ما آن را بخار گرمای تبخیر آب می نامیم : این انرژی ای است که شما باید برای انتقال مولکول ها در آب به اندازه کافی از هم جدا کنید تا مایعات داغ در حال جوش را به یک گاز داغ تبدیل کنید.

پس چرا بخار بیشتر صدمه می زند؟ اگر آب جوش ۱۰۰ درجه سانتیگراد به بدن شما برخورد کند ، خنک می شود و گرمای خود را رها می کند. این انرژی است که شما را می سوزاند. اگر بخار ۱۰۰ درجه سانتیگراد به بدن شما برخورد کرد ، ابتدا به آب برگشته و سپس خنک می شود ، شما را به همان روش آب داغ می سوزاند بلکه گرمای نهان بخار شدن بدن را نیز تسلیم می کند. این مقدار بسیار زیاد انرژی گرمایی است که باعث می شود بخار بسیار جدی تر و دردناک تر از سوختن آب گرم باشد. از طرف مثبت ، این انرژی پنهان “پنهان” در بخار همان چیزی است که باعث می شود در موتورهای بخار و توربین بخار بسیار مفید باشد!

چگونه بخار انرژی را تأمین می کند؟

 

اگر تا به حال یک لوکوموتیو بخار قدیمی را دیده باشید ، می دانید چقدر قدرت بخار قدرتمند است. یک لوکوموتیو بخار در اطراف یک موتور بخار ساخته شده است ، یک ماشین پیچیده بر اساس یک ایده ساده: شما می توانید سوخت (ذغال سنگ) را بسوزانید تا انرژی ذخیره شده در داخل آن آزاد شود. در موتور بخار ، ذغال سنگ در کوره می سوزد و گرما را آزاد می کند ، که مانند کتری آب را جوش می دهد و بخار پر فشار ایجاد می کند. بخار از طریق لوله به داخل یک استوانه با پیستون محکم تغذیه می شود که با ورود جریان بخار به بیرون – کمی شبیه به دوچرخهپمپ کار معکوس با پر شدن بخار برای پر کردن سیلندر ، خنک می شود ، فشار را از دست می دهد و انرژی خود را به پیستون می دهد. پیستون قبل از بازگشت به داخل سیلندر چرخهای لوکوموتیو را به اطراف می چرخاند تا کل این روند را تکرار کنید. بخار منبع انرژی نیست: این یک سیال انتقال دهنده انرژی است که به تبدیل انرژی قفل شده در ذغال سنگ به انرژی مکانیکی تبدیل می کند که قطار را به حرکت در می آورد.

با استفاده از بخار سیاه بسیاری از واگن های بخار سیاه که از دودکش آن بیرون می آید ، کالسکه هایی با بخار سیاه را حمل می کند.

عکس: قدرت بخار: یک لوکوموتیو ترمیم شده که در حال اجرا در راه آهن Swanage در انگلیس است. گسترش بخار انرژی را آزاد می کند که پیستون های موتور را به حرکت در می آورد. کاملاً واضح است که بخار خارج شده از دودکش هنوز هم مقدار کمی انرژی دارد ، که یکی از دلایلی است که موتورهای مانند این بسیار ناکارآمد هستند. توربین بخار به طور مفیدی بیشتر انرژی موجود در بخار را جذب می کنند و بسیار کارآمد تر هستند.

موتورهای بخار عالی بودند: آنها از سراسر انقلاب صنعتی از قرن ۱۸ تا اواسط قرن بیستم از سراسر جهان نیرو می بخشند. اما آنها بسیار زیاد ، دست و پا گیر و نسبتاً ناکارآمد بودند. یک پیستون و سیلندر ساده بخار ، در حال انتقال انرژی به دستگاه است که تنها ۵۰ درصد از زمان را تأمین می کند (در هنگام فشار برق ، هنگامی که بخار در واقع آن را فشار می دهد). بقیه زمان ، آن را با حرکت آماده به سیلندر می کند که آماده سکته مغزی بعدی است. مشکل دیگر این است که پیستون ها و سیلندرهای را به جلو و عقب، فشار کشش، رفت و برگشتی حرکت، زمانی که (بیشتر از زمان) آنچه ما واقعا ترجیح می دهم است دوار حرکت تبدیل یک چرخ. برای برطرف کردن این مشکلات ، موتورهای بخار دارای استوانه های پیچیده ای هستند که اجازه می دهد بخار از جهات مختلف و اهرمهای سنگین ( میل لنگ و میله های اتصال ) وارد شود و حرکت برگشتی فشار را به حرکت چرخشی تبدیل کند. آیا بهتر نیست با نیرو بخار ، از بین بردن پیستون ها ، سیلندرها ، میل لنگ ها و سایر موارد به طور مستقیم چرخ را نیرو بخوریم؟ این ایده اصلی در پشت توربین بخار است ، یک وسیله تبدیل انرژی که توسط مهندس انگلیسی سر چارلز پارسونز در دهه ۱۸۸۰ توسط مهندس انگلیسی ساخته شد.

توربین چیست؟

 

توربین چرخ چرخشی است که انرژی خود را از یک گاز یا مایع که از آن عبور می کند ، دریافت می کند. آسیاب بادی یا یک توربین بادی انرژی را از باد می گیرد ، در حالی که معمولاً یک واترچل یا توربین آبی توسط رودخانه ای جریان می یابد که در آن ، زیر یا اطراف آن جریان دارد. اکنون شما نمی توانید از هوای نازک انرژی تولید کنید: یک قانون اساسی فیزیک به نام حفظ انرژی به ما می گوید که یک گاز یا مایع همیشه هنگامی که از توربین عبور می کند کند می شود یا جهت را تغییر می دهد ، حداقل به اندازه انرژی از دست می دهد. سود توربین در آسیاب بادی که در ماسه سنگ شما گیر کرده است ضربه بزنید و به اطراف می چرخد. آنچه شما نمی توانید ببینید این است که نفس شما کاملاً چشمگیر می شود: از طرف دیگر آسیاب بادی ، هوا از دهان شما خیلی کندتر می شود! اطلاعات بیشتر در مورد مامعرفی توربین ها .

توربین بخار چیست؟

نظریه توربین بخار

تصویر توربین بخار د لاوال در 1888.

اثر هنری: طرحی اولیه توربین بخار که در سال ۱۸۸۸ توسط مهندس سوئدی گوستاو د لاوال (۱۹۱۳-۱۸۴۵) تهیه شده است. این کار با هدایت جت های مستقیم خط بخار با سرعت بالا در چرخ دنده ای فولادی با راندمان مناسب انجام می شود ، بنابراین نمونه ای از یک توربین ضربه ای است (در زیر توضیح داده شده است). اعتقاد بر این است که آثار هنری در حوزه عمومی قرار دارند ،

همانطور که از نام آن پیداست ، یک توربین بخار با انرژی موجود در بخار گرم و گازی نیرو می گیرد و مانند یک تلاقی بین یک توربین بادی و یک توربین آبی کار می کند. مانند یک توربین بادی ، دارای تیغه های چرخان است که هنگام برخورد باد از روی آنها ، چرخش می یابد. پره ها مانند یک توربین آب ، درون یک محفظه بیرونی بسته شده محکم قرار می گیرند ، بنابراین بخار محدود شده و با سرعت آنها را مجبور می کند. توربین های بخار از بخار با فشار بالا برای تبدیل ژنراتور برق با سرعت فوق العاده زیاد استفاده می کنند ، بنابراین بسیار سریعتر از توربین های بادی یا آبی می چرخند . (یک توربین بخار نیروگاه معمولی با سرعت ۱۸۰۰ تا ۳۶۰۰ دور در دقیقه می چرخد – تقریبا ۱۰۰-۲۰۰ بار سریعتر از چرخش تیغه ها روی یک توربین بادی معمولی ، که نیاز به استفاده از جعبه دنده دارددرست مثل موتور بخار ، بخار منبسط می شود و خنک می شود زیرا در کنار پره های توربین بخار جریان می یابد ، تا آنجا که ممکن است از انرژی موجود در آن صرف نظر کند. اما برخلاف موتور بخار ، جریان بخار مرتباً پره ها را چرخانده است: هیچگونه عمل فشار یا کشیدن وجود ندارد و یا منتظر بازگشت پیستون در جای خود در سیلندر هستید زیرا بخار باعث می شود تا تمام مدت پره ها را فشار دهید. یک توربین بخار نیز کاملاً فشرده تر از موتور بخار است: پره های چرخش اجازه می دهند تا بخار ماشین را در یک فضای بسیار کوچکتر از آنچه به یک پیستون سیلندر-میل لنگ احتیاج دارد گسترش داده و هدایت کند. این یکی از دلایلی است که به سرعت توربین های بخار برای کشتی های نیرو پذیرفته می شوند ، جایی که فضا بسیار محدود بود.

قطعات توربین بخار

تمام توربین های بخار دارای قطعات اصلی یکسان هستند ، گرچه در نحوه چیدمان تغییرات زیادی وجود دارد.

روتور و تیغه ها

تیغه توربین فلزی در موزه علمی به نمایش گذاشته شده است.

عکس: پره های توربین بخار کمی شبیه پره های پروانه است اما از آلیاژهای با کارایی بالا ساخته شده اند زیرا بخار جریان یافته در گذشته گرم است ، در فشار زیاد و سریع حرکت می کند. 

دویدن در مرکز توربین محور محکم به نام روتور است ، این همان چیزی است که نیرو را از توربین به مولد برق (یا هر چیز دیگری که توربین در حال رانندگی است) می برد. پره ها مهمترین قسمت توربین هستند: طراحی آنها در جذب هرچه بیشتر انرژی از بخار و تبدیل آن به انرژی چرخشی با چرخاندن دور روتور بسیار مهم است. تمام توربین ها دارای مجموعه ای از تیغه های چرخان هستند که به روتور وصل شده اند و با برخورد به بخار ، آنها را به دور آن چرخانده اند. تیغه ها و روتور کاملاً در یک محفظه بیرونی از جنس استیل و آلیاژ کاملاً محصور شده اند (شخصی که قادر به تحمل فشارها و دما زیاد است).

توربین های ضربه و واکنش

 

در یک نوع توربین ، پره های چرخان مانند سطل شکل می گیرند. جت های پر سرعت بخار ورودی از نازل های با دقت شکل وارد سطل ها می شوند و با یک سری impuls ها آنها را به اطراف می چرخانند و با سرعتی مشابه اما فشار بسیار کاهش یافته (در مقایسه با جت ورودی) به طرف دیگر می روند. این طرح به یک توربین ایمپولز گفته می شود و به خصوص در استخراج انرژی از بخار فشار قوی خوب است. (توربین دو لاوال که در بالا نشان داده شده است نمونه ای از آن است.)

در طرحی جایگزین به نام توربین واکنشی ، مجموعه ای از تیغه های ثابت وجود دارد که به قسمت داخلی توربین متصل شده اند. اینها به سرعت و هدایت بخار بر روی پره های چرخشی با زاویه مناسب ، کمک می کنند ، قبل از آن که با کاهش دما و فشار کاهش یابد اما به همان اندازه سرعت هنگام ورود ، سرعت داشته باشد.

در هر دو حالت ، بخار در اثر عبور از توربین مقداری از انرژی خود را منبسط کرده و از آن سلب می کند. در یک دنیای ایده آل ، تمام گرما و انرژی جنبشی که در اثر بخار از دست می رود توسط توربین به دست می آید و به انرژی جنبشی مفیدی (تبدیل چرخش آن) تبدیل می شود. اما مطمئناً توربین تا حدی گرم می شود ، ممکن است مقداری بخار نشت کند و دلایل مختلف دیگری وجود دارد که باعث می شود توربین ها (مانند سایر دستگاه ها) هرگز ۱۰۰ درصد کارآمد نباشند.

چرخ آب Pelton استفاده نشده است. یک توربین واکنشی

عکس: ضربه و واکنش. ۱) این چرخ آب Pelton نمونه ای از توربین ضربه ای است. در حالی که یک جت آب با فشار زیاد می چرخد از نازل سمت راست به سطل های اطراف لبه می چرخد. توربین های بخار بخار کمی شبیه به این کار می کنند.

جدای از روتور و تیغه های آن ، یک توربین نیز به نوعی از بخار ورودی نیاز دارد (معمولاً مجموعه ای از نازل ها که بخار را روی تیغه های ثابت یا چرخان هدایت می کنند).

توربین های بخار همچنین به نوعی مکانیزم کنترل نیاز دارند که سرعت آنها را تنظیم می کند ، بنابراین آنها به همان میزان و در همان زمان موردنیاز در هر زمان خاص ، به همان میزان و یا کمتری نیرو تولید می کنند. بیشتر توربین های بخار در نیروگاه های عظیم هستند که توسط کوره های عظیم هدایت می شوند و کاهش میزان گرمای تولید شده کار ساده ای نیست. از طرف دیگر ، تقاضا (بار) در نیروگاه – چقدر برق برای تولید نیاز دارد – می تواند به طور چشمگیری و نسبتاً سریع متفاوت باشد. بنابراین توربین های بخار حتی اگر ورودی بخار آنها ممکن است نسبتاً ثابت باشد باید با نوسان خروجی کنار بیایند. ساده ترین راه برای تنظیم سرعت ، استفاده از دریچه هایی است که مقداری بخار را آزاد می کند که در غیر این صورت از طریق توربین می رود.

توربین های بخار عملی

چندین مرحله

” بنابراین ، من تصمیم گرفتم که ریزش فشار بخار را به بخشهای کوچکی از تعداد زیادی توربین در سری تقسیم کنم تا سرعت بخار در هیچ کجا بزرگ نباشد.”

سر چارلز پارسونز ، توربین بخار ، ۱۹۱۱٫

مدل برش بسته شده یک توربین بخار که تیغه ها و مراحل را نشان می دهد.

عکس: مراحل چندگانه در یک توربین بخار معمولی. این مدل در Think Tank ، موزه علوم در بیرمنگام ، انگلیس قرار دارد.

در عمل ، توربین های بخار کمی پیچیده تر از آنچه تاکنون پیشنهاد کرده ایم ، هستند. به جای تک ست های تیغه روی روتور ، معمولاً تعدادی مجموعه مختلف وجود دارد که هر کدام به بیرون آوردن کمی انرژی بیشتر از بخار قبل از خالی شدن کمک می کنند. به هر مجموعه از تیغه ها مرحله گفته می شودو با یک ضربه یا واکنش کار می کند و یک توربین معمولی می تواند مخلوطی از مراحل ضربه و واکنش را داشته باشد ، همه در یک محور روتور نصب شده و همه در همان زمان ژنراتور را چرخانده اند. اغلب مراحل ضربان ابتدا می آیند و هنگامی که در فشار زیاد است از بخار انرژی می گیرند. مراحل واکنش دیرتر انجام می شود و هنگامی که به یک حجم بزرگتر و فشار کمتری با استفاده از تیغ های طولانی تر و بزرگتر تبدیل شده ، انرژی اضافی را از بخار خارج می کند. رویکرد چند مرحله ای ، که توسط چارلز پارسونس اختراع شده است ، بدان معنی است که هر مرحله باعث کند شدن یا کاهش فشار بخار تنها با مقدار نسبتاً کمی می شود و این باعث کاهش نیروهای روی تیغه ها می شود (یک نکته مهم برای یک ماشین که ممکن است برای آن اجرا شود) سالها بدون توقف) و به طور کلی قدرت کلی توربین را بهبود می بخشد.

نزدیک بودن مدل برش از یک توربین بخار که نشان می دهد چگونه تیغه ها در هر مرحله بزرگتر و گسترده تر از نمونه های مرحله قبل هستند.

عکس: چند مرحله (نزدیک): با بزرگنمایی در عکس بالا می توانید ببینید که چگونه هر مرحله از مرحله قبل بزرگتر است: قطر بزرگتر ، به طور گسترده تر با فاصله ، با تیغه های بزرگتر که در زاویه های بیشتری قرار دارند که دارای دهانه های گسترده تری در بین آنها هستند . این اجازه می دهد تا بخار به تدریج در سفر خود از طریق توربین گسترش یابد ، به این ترتیب انرژی خود را از دست می دهد. اگر این عکس شگفت انگیز از یک توربین بخار قدیمی با جریان دو زیمنس را از یک نیروگاه هسته ای ببینید ، می توانید همین موضوع را حتی واضح تر ببینید .

چگالش و عدم تسویه حساب

 

برجهای خنک کننده در نیروگاه در Didcot ، انگلیس.

توربین ها همچنین در نحوه خنک کردن بخار موجود در داخل آنها متفاوت است. توربین های چگالشی (که در نیروگاههای بزرگ برای تولید برق از آنها استفاده می شود) بخار را با استفاده از کندانسورها و برجهای خنک کننده بتونی غلیظ حداقل تا حدودی به آب تبدیل می کنند. این اجازه می دهد تا بخار بیشتر گسترش یابد و به توربین کمک می کند حداکثر انرژی را از آن استخراج کند ، و این باعث می شود فرآیند تولید برق بسیار کارآمد تر شود. برای تراکم بخار ، تأمین آب زیادی از آب سرد مورد نیاز است ، به همین دلیل نیروگاه های برق با توربین های میعانگاه اغلب در کنار رودخانه های بزرگ ساخته می شوند. توربین های بدون کنسانتره بخار را به اندازه کافی خنک نمی کنند و از گرما موجود در آن استفاده می کنند تا آب گرم را در سیستم معروف به گرما و قدرت ترکیبی (CHP یا ترکیب) بنامند.

توربین های بخار عملی در همه اشکال و اندازه ها تولید می شوند و از یک یا دو مگاوات (تقریباً همان بازده با یک توربین بادی واحد) تا حداکثر ۱۰۰۰ مگاوات یا بیشتر تولید می کنند (خروجی یک نیروگاه بزرگ ، معادل ۵۰۰-۱۰۰۰ باد توربین هایی که با ظرفیت کامل کار می کنند). در بزرگترین توربین ها ، در نیروگاه های بزرگ سوخت فسیلی ، فشار بخار می تواند به اندازه ۲۰-۲۰MPa (3000-4000 psi یا حدود ۲۰۰-۲۷۰ برابر فشار اتمسفر) باشد. یک توربین بخار کوچک با ظرفیت ۱۰ مگاوات تقریباً به اندازه یک اتوبوس Greyhound (یک مربی بزرگ مسافر تک عرشه) است.

عکس: برج های خنک کننده مانند این ها به توربین بخار کمک می کند بخار را جذب کند تا انرژی بیشتری به خود بگیرد. اگر مطمئن نیستید که چرا ما به برجهای خنک کننده احتیاج داریم ، هزینه انرژی گرمای دیوید مک کی ، عصاره کتاب عالی خود را با نام “انرژی پایدار: بدون هوای گرم” بررسی کنید. این برج ها در نیروگاه Didcot در نزدیکی آکسفورد ، انگلیس هستند.

چگونه می توانید توربین بخار بهتری تهیه کنید؟

 

اخیراً ایمیل بزرگی از دانشجویی داشتم که مشغول انجام یک پروژه نمایشگاه علمی با توربین های بخار بود. او می خواست بداند چگونه می تواند یک توربین مدلی را که ساخته است بهبود بخشد تا انرژی بیشتری از آن به دست آورد .

اولین نکته ای که باید به آن توجه داشته باشید این است که بخار می تواند فوق العاده خطرناک باشد (به دلایلی که در کادر بالا ذکر شده است): این شامل مقدار زیادی انرژی است که در صورت لمس کردن ، بسیار بد شما را می سوزاند. بنابراین اگر با توربین های بخار و موتورهای بخار آزمایش می کنید ، بسیار مراقب باشید. با این حال ، به همین دلیل ، بخار بسیار باورنکردنی است: اگر ما از انرژی موجود در آن استفاده کنیم ، می توانیم کارهای خارق العاده ای را انجام دهیم – مانند رانندگی کشتی و لوکوموتیو یا تولید برق. انقلاب صنعتی که در قرنهای ۱۸ و ۱۹ به دنیا آمد ، تا حد زیادی به قدرت جوشاندن آب دامن زد. این یک فکر شگفت انگیز است!

نکته مهم بعدی که باید در نظر بگیرید قانون حفظ انرژی است که به ما می گوید شما نمی توانید انرژی بیشتری از چیزی که وارد آن شده اید دریافت کنید. اگر یک توربین بخار دارید که ۱۰۰ درصد کارآمد است ، تمام انرژی موجود در بخار ورودی را به انرژی مکانیکی موجود در توربین تبدیل می کند (به عبارت دیگر ، انرژی جنبشی در چرخ که در حال چرخش است). اگرچه Steam turbines توربین های بخار کارآمد هستند ، اما چیزی شبیه به این چیزها نیست: بیشتر آنها حدود ۳۰ کارآمد هستند ، به این معنی که آنها ۳۰ درصد انرژی را از بخار ورودی جذب می کنند و بقیه را هدر می دهند. این ضعیف به نظر می رسد ، اما تقریباً سه برابر بهتر از موتور بخار معمولی است که معمولاً کمتر از ۱۰ درصد کارآمد است!

از نظر منطقی ، می توانید دو راه برای به دست آوردن انرژی بیشتر از یک توربین بخار وجود داشته باشد: انرژی بیشتری را وارد کنید یا راندمان را بهبود بخشید. صرف انرژی بیشتر گزینه آسان است. شما می توانید همه چیز را به راحتی تنظیم کنید: یک توربین بزرگتر با چرخ های بزرگتر و ون های بزرگتر در داخل آن و لوله های بزرگتر که دارای بخار بیشتر از یک آتش بزرگتر هستند ، بسازید. شما می توانید انرژی بیشتری بدست آورید زیرا انرژی بیشتری وارد می شود ، اما هیچ بهره وری را بهبود نمی بخشید. اگر شما یک توربین دو برابر بزرگتر ساخته اید ، از نظر تئوری دو برابر بیشتر انرژی از آن می گیرید ، اما شما نیز دو برابر انرژی بیش از حد را هدر می دهید! گزینه دیگر این است که با طراحی مجدد خود توربین ، انرژی بیشتری از بخار خارج شده از آن کار کنید. آیا یک توربین واکنشی بهتر از یک توربین تکانشی است؟ چند تیغه بهتر کار می کند؟ تیغه ها چه شکلی باید داشته باشند و از چه زاویه ای باید بسازند؟ آیا می توانید توربین را سبک تر کنید (بنابراین سریع می چرخد) اما هنوز هم به اندازه کافی قوی است که در مقابل گرما مقاومت کنید؟ آیا می توانید از چندین مرحله برای استخراج انرژی استفاده کنید که در غیر این صورت هدر می رود؟ آیا می توانید تلفات گرما را کاهش دهید (با عایق بندی دستگاه)؟

نکته اصلی که باید به خاطر بسپارید این است که شما نمی توانید از قانون فیزیک سرپیچی کنید: هر انرژی اضافی که می خواهید تولید کنید باید از جایی وارد شود – چه با انرژی بیشتر و چه با افزایش کارایی.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.