تروما چیست – انواع ، علائم و روشهای درمانی

تروما چیست

0

تروما چیست : تروما روانشناختی واکنشی به رویدادی است که فرد به شدت استرس زا می یابد. مثالها شامل قرار گرفتن در منطقه جنگی ، یک فاجعه طبیعی یا تصادف است. تروما می تواند طیف گسترده ای از علائم جسمی و عاطفی را ایجاد کند.

هر چه بیشتر زندگی کنیم ، اجتناب ناپذیرتر خواهیم بود که دچار تروما شویم. تروما پاسخی به یک اتفاق عمیقاً پریشان کننده یا نگران کننده است که توانایی فرد را در مقابله با خود تحت الشعاع قرار می دهد ، باعث احساس ناتوانی می شود ، از احساس خود و توانایی آنها در احساس کردن طیف وسیعی از احساسات و تجربیات کاسته می شود.

 

هرکسی که یک واقعه استرس زا را تجربه کند ، دچار تروما نمی شود. انواع مختلفی از تروما نیز وجود دارد. برخی از افراد علائمی ایجاد می کنند که پس از چند هفته برطرف می شود ، در حالی که برخی دیگر اثرات طولانی مدت بیشتری دارند.

با درمان ، افراد می توانند به علت اصلی تروما بپردازند و راههای سازنده ای برای مدیریت علائم خود پیدا کنند.

در این مقاله ، انواع مختلف تروما ، علائم تروما و گزینه های درمانی موجود را مورد بحث قرار می دهیم.

 

تروما چیست

 

تروما “یک واکنش عاطفی به یک واقعه وحشتناک مانند یک تصادف ، تجاوز یا یک فاجعه طبیعی است”.

با این وجود ، ممکن است فرد به عنوان پاسخ به هر رویدادی که از نظر جسمی یا عاطفی تهدیدکننده یا مضر به نظر برسد ، آسیب ببیند .

فرد آسیب دیده می تواند طیفی از احساسات را هم بلافاصله پس از این رویداد و هم در طولانی مدت احساس کند. آنها ممکن است احساس خستگی ، درماندگی ، شوک شدن داشته باشند یا در پردازش تجربیات خود مشکل داشته باشند. تروما همچنین می تواند باعث علائم جسمی شود.

تروما می تواند تأثیرات طولانی مدت بر بهزیستی فرد داشته باشد. اگر علائم پایدار باشد و از شدت آن کاسته نشود ، می تواند نشان دهد که تروما به یک اختلال در سلامت روان تبدیل شده است به نام اختلال استرس پس از سانحه ( PTSD ) .

وجود دارد انواع مختلفی از تروما، از جمله:

  • تروما حاد: این نتیجه یک واقعه استرس زا یا خطرناک است.
  • تروما مزمن: این ناشی از قرار گرفتن در معرض مکرر و طولانی در برابر حوادث بسیار استرس زا است. نمونه ها شامل موارد کودک آزاری ، زورگویی یا خشونت خانگی است.
  • تروما پیچیده: این ناشی از قرار گرفتن در معرض چندین مورد آسیب زای است.

تروما ثانویه یا آسیب روبرو ، شکل دیگری از تروما است. با این شکل از تروما ، فرد از تماس نزدیک با کسی که یک واقعه آسیب زا را تجربه کرده است ، علائم تروما را ایجاد می کند.

اعضای خانواده ، متخصصان بهداشت روان و سایر افرادی که از کسانی که یک واقعه آسیب زا را تجربه کرده اند مراقبت می کنند ، در معرض خطر آسیب دیدگی قرار دارند. این علائم اغلب علائم PTSD را نشان می دهد.

 

علائم تروما

 

علائم تروما از خفیف تا شدید است. عوامل زیادی تعیین می کنند که چگونه یک رویداد آسیب زا روی فرد تأثیر می گذارد ، از جمله :

  • خصوصیات آنها
  • حضور سایر شرایط سلامت روان
  • قرار گرفتن در معرض قبلی در برابر حوادث آسیب زا
  • نوع و مشخصات رویداد یا رویدادها
  • پیشینه و رویکرد آنها برای برخورد با احساسات

پاسخ های عاطفی و روانی در تروما

 

شخصی که دچار تروما شده است ممکن است احساس کند :

  • انکار
  • خشم
  • ترس
  • غمگینی
  • شرمنده
  • گیجی
  • اضطراب
  • افسردگی
  • بی حسی
  • گناه
  • ناامیدی
  • تحریک پذیری
  • تمرکز مشکل دارد

آنها ممکن است طغیان عاطفی داشته باشند ، کنار آمدن با احساس آنها یا عقب نشینی از دیگران مشکل است. فلاش بک ، جایی که فرد واقعه آسیب زا را در ذهن خود تجربه می کند ، همانند کابوس ها معمول است.

پاسخهای جسمی در تروما

 

همراه با یک واکنش عاطفی ، تروما می تواند علائم جسمی ایجاد کند ، مانند:

  • سردردها
  • علائم گوارشی
  • خستگی
  • قلب مسابقه
  • تعریق
  • احساس جهشی

گاهی اوقات ، فرد نیز دچار هیپرآروسال می شود ، یا وقتی شخصی احساس می کند که در حالت هوشیاری مداوم قرار دارد. این ممکن است خواب را دشوار کند.

همچنین ممکن است افراد به سمت پیشرفت سایر موضوعات بهداشت روان مانند افسردگی ، اضطراب و مشکلات سوء مصرف مواد بروند.

 

PTSD

 

PTSD هنگامی که علائم تروما در هفته ها و ماه ها پس از وقوع استرس زا تداوم یابد یا بدتر شود ، ایجاد می شود. PTSD ناراحت کننده است و در زندگی و روابط روزمره فرد اختلال ایجاد می کند.

علائم آن شامل اضطراب شدید ، فلاش بک و خاطرات ماندگار از این رویداد است.

یکی دیگر از علائم PTSD ، رفتارهای اجتناب است. اگر شخصی سعی کند از فکر کردن درباره این حادثه آسیب دیده ، بازدید از مکانی که در آن اتفاق افتاده است یا جلوگیری از محرکهای آن جلوگیری کند ، می تواند نشانه PTSD باشد.

PTSD ممکن است سالها طول بکشد ، اگرچه درمان می تواند به مردم در مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی کمک کند.

عوامل خطر برای ایجاد PTSD عبارتند از:

  • آسیب های قبلی
  • درد جسمی یا آسیب دیدگی
  • پشتیبانی کمی بعد از تروما
  • برخورد با سایر عوامل استرس زا در همان زمان ، مانند مشکلات مالی
  • اضطراب یا افسردگی قبلی

بیشتر افرادی که یک واقعه آسیب زا را تجربه می کنند دچار PTSD نمی شوند. موسسه ملی بهداشت روان تخمین می زنند که شیوع در طول عمر مبتلا به PTSD در ایالات متحده ۶٫۸٪ است.

 
 

ترومای کودکی

 

تحقیقات نشان می دهد که کودکان به ویژه در معرض تروما قرار دارند زیرا مغز آنها هنوز در حال پیشرفت است.

کودکان در هنگام وقایع وحشتناک حالت استرس بیشتری را تجربه می کنند و بدن آنها هورمون های مرتبط با استرس و ترس را آزاد می کند.

این نوع از ترومای رشد می تواند اختلال در رشد طبیعی مغز باشد. در نتیجه ، تروما ، به ویژه آسیب های مداوم ، می تواند به طور چشمگیری بر رشد عاطفی طولانی مدت کودک ، سلامت روان ، سلامت جسمی و رفتار تأثیر بگذارد.

ممکن است احساس ترس و ناتوانی در بزرگسالی پابرجا بماند. این فرد را در معرض خطر قابل توجهی بالاتر از اثرات آسیب بعدی قرار می دهد.

رفتار

 

چندین روش درمانی می تواند به مبتلایان به تروما کمک کند تا با علائم خود کنار بیایند و کیفیت زندگی آنها بهبود یابد.

درمان

تراپی درمانی یک روش خط اول برای تروما است. در حالت ایده آل ، یک فرد با یک درمانگر آگاه یا تروما متمرکز کار می کند.

انواع درمانی که شخص مبتلا به تروما می تواند از آن بهره مند شود شامل موارد زیر است:

درمان شناختی رفتاری

 

درمان شناختی رفتاری (CBT) به افراد کمک می کند تا الگوهای تأثیر خود را تغییر دهند تا بر رفتارها و احساسات خود تأثیر بگذارند. شواهد از CBT به عنوان مؤثرترین رویکرد برای PTSD پشتیبانی می کند.

 

حساسیت زدایی و پردازش مجدد چشم

 

حساسیت زدایی و پردازش مجدد چشم ، یا EMDR ، یکی دیگر از علائم شایع در درمان تروما است.

در طی EMDR ، افراد به طور خلاصه تجربیات آسیب زای خاصی را تجربه می کنند در حالی که درمانگر حرکات چشم خود را هدایت می کند. EMDR قصد دارد تا به افراد در پردازش و ادغام خاطرات آسیب زا کمک کند.

چند کنترل شده تصادفی آزمایشات نشان داده اند که EMDR یک درمان موثر برای PTSD است.

 

روشهای درمانی جسمی

 

برخی از درمانگران از تکنیک های جسمی یا مبتنی بر بدن استفاده می کنند تا به ذهن و بدن آسیب وارد کنند.

با مرور مطالب موجود در مجله روان درمانی و مشاوره در استرالیا ، مشخص شد که روشهای درمانی مبتنی بر بدن می توانند به طیف وسیعی از افراد کمک کنند. این روشهای درمانی شامل موارد زیر است:

  • تجربه جسمی: این روش شامل یک درمانگر است که به فرد کمک می کند خاطرات آسیب زا را در یک فضای امن بگذارد.
  • روان درمانی Sensorimotor: این نوع درمانی روان درمانی را با تکنیک های مبتنی بر بدن ترکیب می کند تا خاطرات آسیب زا را به منبع قدرت تبدیل کند.
  • تحریک طب سوزنی: این شامل یک پزشک است که در نقاط خاصی از بدن فشار می آورد ، که باعث آرامش می شود.
  • روش های لمسی درمانی: سایر روش های لمسی شامل ریکی ، بهبودی لمس و درمان لمسی درمانی است.

در حال حاضر ، هیچ شواهدی در اثبات اثربخشی روشهای درمانی جسمی وجود ندارد ، همانطور که برای CBT و EDMR وجود دارد. محققان خاطرنشان می کنند که داده های بیشتر در مورد این روش ها به تعیین نحوه کارکرد آنها کمک می کند.

داروها

 

داروها به تنهایی نمی توانند تروما یا PTSD را درمان کنند ، اما می تواند به فرد در مدیریت علائمی مانند اضطراب ، افسردگی و اختلالات خواب کمک کند. فرد باید در مورد گزینه های خود با پزشک خود صحبت کند.

 
خبرنامه پزشکی امروز خبرنامه
در دانش بمان خبرنامه روزانه رایگان ما را دریافت کنید

همه روزه از بهترین داستانهای ما با پشتوانه علمی انتظار می رود. به ضربه بزنید و کنجکاوی خود را راضی نگه دارید.

 

خودمراقبتی

 

تمرین مراقبت از خود می تواند به افراد در مقابله با علائم عاطفی ، روانی و جسمی تروما کمک کند. نمونه هایی از مراقبت از خود برای تروما عبارتند از:

ورزش

 

تروما می تواند واکنش بدن یا پرواز را پاسخ دهد. ورزش ممکن است به کاهش برخی از این تأثیرات کمک کند.

تحقیقات نشان می دهد که ورزش هوازی ممکن است درمانی مؤثر برای مبتلایان به PTSD باشد.

افراد می توانند در بیشتر روزهای هفته حداقل ۳۰ دقیقه در روز ورزش کنند.

ذهن آگاهی

 

تنفس ذهن آگاهانه و سایر تمرین های مبتنی بر ذهن آگاهی می توانند در حال حاضر افراد را تحت الشعاع خود قرار دهند که این امر می تواند آنها را از از بین بردن واقعه آسیب زا باز دارد.

مطالعات نشان می دهد که درمان مبتنی بر ذهن آگاهی یک مداخله امیدوارکننده برای PTSD است ، چه به تنهایی و چه در رابطه با سایر درمانها.

ارتباط با دیگران علامت شایع تروما

 

انصراف از دیگران علامت شایع تروما است. با این حال ، ارتباط با دوستان و خانواده مهم است.

اگر بیش از حد دشوار باشد ، صحبت از تروما با افراد دیگر ضروری نیست. تعامل ساده با دیگران می تواند روحیه و بهزیستی را بهبود بخشد. برخی از مردم از افشای تروما با افرادی که به آنها اعتماد دارند ، فایده ای دارند.

یک سبک زندگی متعادل فرد مبتلا به تروما

 

ممکن است فرد مبتلا به تروما آرامش یا خواب خوب را دشوار کند. با این حال ، خواب ، آرامش و رژیم غذایی همه در سلامت روان نقش دارند. در صورت امکان شخص باید سعی کند:

  • به مدت ۷ تا ۹ ساعت شب بخوابید
  • یک رژیم متعادل بخورید
  • از مصرف الکل و داروها خودداری کنید
  • استرس را با فعالیتهای آگاهانه یا لذت بخش تسکین می دهید

پشتیبانی

 

در صورت لزوم ، افراد می توانند از دیگران درخواست حمایت کنند. این شامل صحبت با عزیزان مورد اعتماد یا عضویت در گروه پشتیبانی از بازماندگان تروما است.

 

چه زمانی برای کمک درخواست کنید

 

افرادی که علائم مداوم یا شدید تروما را تجربه می کنند ، باید از یک متخصص بهداشت روان کمک بگیرند. در صورتی که علائم تروما در عملکرد روزمره یا روابط با دیگران دخالت داشته باشد ، کمک گرفتن از کمک مهم است.

حتی کسانی که علائم خفیف دارند می توانند به محض صحبت با کسی احساس بهتری داشته باشند.

پیشگیری از خودکشی

 

اگر کسی را در معرض خطر خودمختاری ، خودکشی یا آسیب رساندن به شخص دیگری می دانید:

  • سؤال سخت را بپرسید: “آیا شما قصد خودکشی دارید؟”
  • بدون قضاوت به شخص گوش دهید.
  • برای برقراری ارتباط با یک مشاور آموزش بحران ، با شماره ۹۱۱ یا شماره اضطراری محلی تماس بگیرید ، یا با شماره تلفن ۷۴۱۷۴۱ به شماره تلفن تماس بگیرید و یا با شماره تلفن ۷۴۱۷۴۱ تماس بگیرید.
  • تا زمانی که به کمک حرفه ای برسید با آن باشید.
  • سعی کنید هرگونه سلاح ، دارو یا سایر اشیاء بالقوه مضر را از بین ببرید.

اگر شما یا شخصی که می شناسید در حال فکر کردن به خودکشی هستید ، یک خط داغ پیشگیری می تواند کمک کند. طرح ملی پیشگیری از خودکشی ۲۴ ساعته در روز با شماره ۸۰۰-۲۷۳-۸۲۵۵ در دسترس است. در طول بحران ، افرادی که سخت شنوایی دارند می توانند با شماره ۸۰۰-۷۹۹-۴۸۸۹ تماس بگیرند.

روشهای درمانی برای تروما

 

هیچ درمانی برای تروما و همچنین رفع سریع درد و رنج ناشی از آنها وجود ندارد. اما امید وجود دارد. طیف گسترده ای از روشهای درمانی مؤثر وجود دارد و دسترسی به آنها گسترده است. بازماندگان تروما بهترین کار با همکاری با یک درمانگر یا درمانی است که به صورت تروما محور یا آگاه از تروما است. بیشتر درمانگران آگاه از تروما ترکیبی از روشهای درمانی را به کار می گیرند.

روشهای درمانی روان درمانی شامل روشهای مواجهه با روشهای مواجهه برای کمک به کاهش حساسیت زایی ، درمان شناختی رفتاری است که به تغییر الگوهای تفکر و رفتاری و روشهای پردازش مجدد مانند حرکت چشم و حساس سازی مجدد چشم (پردازش مجدد چشم) یا پردازش مجدد (EMDR) کمک می کند تا به بازمانده بتواند خاطرات و وقایع را دوباره پردازش کند.

 روشهای درمانی جسمی که از بدن برای پردازش تروما استفاده می کنند شامل Somatic Experienceing و Sensorimotor Psychotherapy. هیپنوتیزم ، ذهن آگاهی ، درمان کرانیوساکرال ، یوگا حساس به تروما ، هنر درمانی و طب سوزنی همگی می توانند کمک کنند. و آخر اینکه ، بسیاری از مردم از داروهایی استفاده می کنند – در درجه اول داروهای ضد افسردگی و داروهای ضد اضطراب – که می تواند علائم را شدیدتر و کنترل پذیرتر کند.

 

خلاصه

 

بیشتر افراد در برخی از نقاط زندگی خود یک واقعه آسیب زای را تجربه می کنند. برخی ممکن است علائم شوک و پریشانی را تجربه کنند و بیشتر آنها در مدت زمانی کوتاه بهبود می یابند.

اقلیت اثرات آسیب زای طولانی مدت تری مانند توسعه PTSD را تجربه خواهد کرد. درمان و مراقبت از خود می تواند به مبتلایان به علائم تروما مداوم برای مدیریت این علائم و بهبود کیفیت زندگی آنها کمک کند.

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.