بیودیزل چیست

بیودیزل

0

بیودیزل استرهای مونوآکیل اسیدهای چرب با زنجیره بلند است که از مواد تجدید پذیر مانند روغن گیاهی یا چربی های حیوانی به دست می آید و در موتور استفاده می شود.

بیودیزل چیست

بیودیزل سوخت جایگزینی مشابه دیزل معمولی یا “فسیلی” است. بیودیزل را می توان از روغن گیاهی مستقیم ، روغن حیوانی / چربی ها ، پیه و روغن پخت و پز تولید کرد. فرآیندی که برای تبدیل این روغن ها به بیودیزل استفاده می شود ترانس استریفیکاسیون نامیده می شود. در زیر این فرآیند با جزئیات بیشتری شرح داده شده است. بیشترین منبع ممکن روغن مناسب از محصولات روغنی مانند کلزا ، نخل یا سویا تأمین می شود. در انگلستان کلزا بیشترین پتانسیل برای تولید بیودیزل را نشان می دهد.

 بیشتر بیودیزل تولید شده در حال حاضر از روغن های گیاهی ضایعاتی تهیه می شود که از رستوران ها ، مغازه های تولید تراشه ، تولیدکنندگان مواد غذایی صنعتی مانند Birdseye و غیره تهیه می شوند.

اگرچه روغن مستقیم از صنعت کشاورزی بزرگترین منبع بالقوه را به خود اختصاص می دهد ، اما به دلیل اینکه روغن خام تولید می شود ، از لحاظ تجاری تولید نمی شود. بیش از حد گران.

 بعد از اینکه هزینه تبدیل آن به بیودیزل به آن اضافه شد ، صرفاً برای رقابت با دیزل فسیلی بسیار گران است. ضایعات روغن نباتی را می توان اغلب به صورت رایگان تهیه کرد و یا با هزینه ای اندکی که قبلاً درمان شده است. (روغن زاید باید قبل از تبدیل به بیودیزل تصفیه شود تا ناخالصی ها از بین برود). نتیجه این است که بیودیزل تولید شده از روغن نباتی ضایعات می تواند با دیزل فسیلی رقابت کند. 

اطلاعات بیشتر در مورد هزینه بیودیزل و اینکه چگونه عواملی مانند وظیفه نقش مهمی دارند را می توان در اینجا یافت. نتیجه این است که بیودیزل تولید شده از روغن نباتی ضایعات می تواند با دیزل فسیلی رقابت کند.

 اطلاعات بیشتر در مورد هزینه بیودیزل و اینکه چگونه عواملی مانند وظیفه نقش مهمی دارند را می توان در اینجا یافت. نتیجه این است که بیودیزل تولید شده از روغن نباتی ضایعات می تواند با دیزل فسیلی رقابت کند. اطلاعات بیشتر در مورد هزینه بیودیزل و اینکه چگونه عواملی مانند وظیفه نقش مهمی دارند را می توان در اینجا یافت.

بیودیزل از مواد گوناگونی ساخته شده است

دانشکده ها : بیشتر تولید بیودیزل از روغنهای گیاهی خام ، روغنهای پخت و پز ، چربی زرد و چربیهای حیوانی به عنوان مواد اولیه برای ترانس استریشن استفاده می کند.

مضرات بیودیزل چیست؟

 
معایب بیودیزل
  • تنوع در کیفیت بیودیزل . بیودیزل از انواع محصولات سوخت زیستی تهیه می شود. …
  • برای استفاده در دمای پایین مناسب نیست. …
  • بیودیزل می تواند به خانه های لاستیکی برخی موتورها آسیب برساند. …
  • بیودیزل بسیار گرانتر از نفت است. …
  • کمبود غذا. …
  • افزایش استفاده از کودها. …
  • گرفتگی در موتور. …
  • مناسب بودن منطقه ای

چرا از بیودیزل استفاده می شود؟

 
بیودیزل جایگزینی قابل تجدید برای سوخت دیزل تولید شده در داخل کشور است. استفاده از بیودیزل به عنوان سوخت وسیله نقلیه باعث افزایش امنیت انرژی ، کیفیت هوا و محیط زیست می شود و مزایای ایمنی را به همراه دارد.
 

مزایای بیودیزل چیست؟

بیودیزل دارای خواص مفید زیادی برای محیط زیست است. مزیت اصلی بیودیزل این است که می توان آن را به عنوان “کربن خنثی” توصیف کرد. این بدان معنی است که سوخت هیچ خروجی خالصی از کربن به شکل دی اکسید کربن (CO2) تولید نمی کند. این اثر از آنجا رخ می دهد که وقتی محصول روغن رشد می کند همان مقدار CO2 را جذب می کند که هنگام سوختن سوخت آزاد می شود. در حقیقت این کاملاً دقیق نیست زیرا CO2 در حین تولید کود مورد نیاز برای بارور کردن مزارع کشت محصولات زراعی آزاد می شود. تولید کود تنها منبع آلودگی مرتبط با تولید بیودیزل نیست ، منابع دیگر شامل فرآیند استریزه سازی ، استخراج با حلال روغن ، تصفیه ، خشک کردن و حمل و نقل است. تمام این فرایندها به انرژی ورودی یا به صورت برق یا از سوخت نیاز دارند ، هر دو به طور کلی منجر به انتشار گازهای گلخانه ای می شوند. برای ارزیابی صحیح تأثیر همه این منابع نیاز به استفاده از روشی به نام تجزیه و تحلیل چرخه زندگی است. بخش ما درLCA از نزدیک به این تحلیل نگاه می کند. بیودیزل به سرعت تجزیه شده و کاملاً غیر سمی است ، به این معنی که ریختن خطر بسیار کمتری نسبت به نشت فسیل دیزل دارد. نقطه سوختن بیودیزل بیشتر از گازوئیل فسیلی است و در صورت سقوط از امنیت بالاتری برخوردار است.

تولید بیودیزل

همانطور که در بالا ذکر شد بیودیزل می تواند از روغن گیاهی مستقیم ، روغن حیوانی / چربی ها ، پیه و روغن های زاید تولید شود. سه مسیر اساسی برای تولید بیودیزل از روغن و چربی وجود دارد:

  • ترانس استریفیزه کردن روغن در پایه.
  • ترانس استریفیزه شدن روغن با اسید مستقیم.
  • تبدیل روغن به اسیدهای چرب آن و سپس به بیودیزل.

 

تقریباً تمام بیودیزل با استفاده از ترانس استریفیکاسیون کاتالیز شده پایه تولید می شود زیرا این اقتصادی ترین فرآیند است که فقط به دما و فشار کم نیاز دارد و عملکرد تبدیل ۹۸٪ دارد. به همین دلیل فقط این روند در این گزارش شرح داده خواهد شد.

فرآیند ترانس استریفیکاسیون واکنش تری گلیسیرید (چربی / روغن) با الکل برای تشکیل استرها و گلیسرول است. یک تری گلیسیرید دارای یک مولکول گلیسیرین است که دارای سه اسید چرب با زنجیره بلند است. خصوصیات چربی با توجه به ماهیت اسیدهای چرب متصل به گلیسیرین تعیین می شود. ماهیت اسیدهای چرب می تواند به نوبه خود بر ویژگی های بیودیزل تأثیر بگذارد. در طی فرآیند استریفیکاسیون ، تری گلیسیرید در حضور یک کاتالیزور ، معمولاً یک قلیایی قوی مانند هیدروکسید سدیم ، با الکل واکنش می دهد. الکل با اسیدهای چرب واکنش داده و مونو آلکیل استر یا بیودیزل و گلیسرول خام تشکیل می دهد. در بیشتر تولیدها ، الکل مورد استفاده متانول یا اتانول است (متانول استرهای متیل تولید می کند ، اتانول استرهای اتیل تولید می کند) و پایه آن توسط هیدروکسید پتاسیم یا سدیم کاتالیز می شود. مشخص شده است که هیدروکسید پتاسیم برای تولید بیودیزل اتیل استر مناسب تر است ، از هر دو پایه می توان برای متیل استر استفاده کرد. یک محصول مشترک فرآیند ترانس استریفیکاسیون ، تجاوز متیل استر (RME) است که از روغن خام کلزا تولید شده و با متانول واکنش نشان می دهد.

شکل زیر فرآیند شیمیایی بیودیزل متیل استر را نشان می دهد. واکنش بین چربی یا روغن و الکل یک واکنش برگشت پذیر است و بنابراین الکل باید به مقدار زیاد اضافه شود تا واکنش به سمت راست هدایت شود و از تبدیل کامل اطمینان حاصل شود.

تولید بیودیزل
محصولات واکنش خود بیودیزل و گلیسرول است.

یک واکنش تراریزاسیون موفق با جداسازی لایه های استر و گلیسرول پس از زمان واکنش نشان داده می شود. گلیسرول سنگین و سنگین ، ته نشین می شود و ممکن است به همان شکل فروخته شود یا ممکن است برای استفاده در صنایع دیگر ، مانند داروسازی ، مواد آرایشی و غیره خالص شود.

از روغن نباتی مستقیم (SVO) می توان مستقیماً به عنوان جایگزین دیزل فسیلی استفاده کرد ، اما استفاده از این سوخت می تواند منجر به برخی از مشکلات جدی موتور شود. به دلیل گرانروی نسبتاً زیاد آن ، SVO منجر به اتمی شدن ضعیف سوخت ، احتراق ناقص ، کک سازی انژکتورهای سوخت ، کربناسیون حلقه و تجمع سوخت در روغن روان کننده می شود. بهترین روش برای حل این مشکلات ترانس استری شدن روغن است.

مزایای احتراق موتور در ترانسفورماتور روغن:

  • کاهش ویسکوزیته
  • حذف کامل گلیسیریدها
  • نقطه جوش کم شده
  • نقطه اشتعال کاهش یافته است
  • نقطه ریزش پایین

فرایند تولید

نمونه ای از یک نمودار جریان ساده تولید در زیر با توضیح مختصر هر مرحله اثبات شده است. (شماره ۱)

فرایند تولید

 

مخلوط کردن الکل و کاتالیزور

کاتالیزور معمولاً هیدروکسید سدیم (سود سوز آور) یا هیدروکسید پتاسیم (پتاس) است. با استفاده از یک همزن یا میکسر استاندارد در الکل حل می شود. واکنش. سپس مخلوط الکل / کاتالیزور در یک ظرف واکنش بسته شارژ می شود و روغن یا چربی اضافه می شود. سیستم از اینجا به بعد برای جلوگیری از از دست دادن الکل کاملاً در جو بسته است. مخلوط واکنش دقیقاً بالاتر از نقطه جوش الکل (حدود ۱۶۰ درجه فارنهایت) نگه داشته می شود تا سرعت واکنش افزایش یابد و واکنش صورت گیرد. زمان واکنش توصیه شده از ۱ تا ۸ ساعت متغیر است ، و برخی از سیستم ها توصیه می کنند واکنش در دمای اتاق انجام شود. از الکل اضافی به طور معمول برای اطمینان از تبدیل کامل چربی یا روغن به استرهای آن استفاده می شود. باید مراقبت شود تا میزان آب و اسیدهای چرب آزاد در روغن یا چربی ورودی کنترل شود.

جداسازی

پس از اتمام واکنش ، دو محصول عمده وجود دارد: گلیسیرین و بیودیزل. هر کدام مقدار قابل توجهی از متانول اضافی را دارند که در واکنش استفاده شده است. در صورت لزوم مخلوط واکنش شده در این مرحله گاهی خنثی می شود. فاز گلیسیرین بسیار متراکم تر از فاز بیودیزل است و می توان این دو را از نظر جاذبه با گلیسیرین جدا کرد و از ته ظرف ته نشین کرد. در بعضی موارد از سانتریفیوژ برای جداسازی سریعتر این دو ماده استفاده می شود.

حذف الکل

پس از اینکه مراحل گلیسیرین و بیودیزل از هم جدا شدند ، الکل اضافی در هر فاز با یک فرآیند تبخیر فلاش یا با تقطیر از بین می رود. در سیستم های دیگر ، الکل حذف می شود و مخلوط قبل از اینکه گلیسیرین و استرها جدا شوند خنثی می شود. در هر صورت الکل با استفاده از تجهیزات تقطیر بازیابی می شود و مجدداً استفاده می شود. باید اطمینان حاصل شود که هیچ آبی در جریان الکل بازیابی جمع نمی شود.

خنثی سازی

گلیسیرین محصول جانبی گلیسیرین حاوی کاتالیزور و صابونهای بلااستفاده است که با اسید خنثی شده و به عنوان گلیسیرین خام به انبار ارسال می شود. در بعضی موارد نمک تشکیل شده در این مرحله برای استفاده به عنوان کود بازیابی می شود. در بیشتر موارد نمک در گلیسیرین باقی مانده است. آب و الکل از بین می رود تا ۸۰-۸۸٪ گلیسیرین خالص تولید شود که آماده فروش به عنوان گلیسیرین خام است. در عملیات پیچیده تر ، گلیسیرین تا ۹۹٪ یا خلوص بالاتر تقطیر می شود و به بازارهای لوازم آرایشی و دارویی فروخته می شود.

شستشوی متیل استر

پس از جدا شدن از گلیسیرین ، بیودیزل گاهی اوقات با شستشوی آرام با آب گرم خالص می شود تا کاتالیزور باقیمانده یا صابون ها برداشته شود ، خشک شود و به انبار ارسال شود در برخی فرایندها ، این مرحله غیرضروری است. این به طور معمول پایان روند تولید است و در نتیجه یک مایع زرد کهربایی شفاف با ویسکوزیته مشابه پترو دیزل ایجاد می شود. در بعضی از سیستم ها بیودیزل در یک مرحله اضافی تقطیر می شود تا مقادیر کمی از بدن رنگ را برای تولید بیودیزل بی رنگ پاک کند.

کیفیت محصول

قبل از استفاده به عنوان سوخت تجاری ، بیودیزل تمام شده باید با استفاده از تجهیزات پیشرفته تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد تا اطمینان حاصل شود که از مشخصات مورد نیاز برخوردار است. مهمترین جنبه های تولید بیودیزل برای اطمینان از کارکرد بدون مشکل در موتورهای دیزلی عبارتند از:

  • واکنش کامل
  • حذف گلیسیرین
  • حذف کاتالیست
  • حذف الکل
  • عدم وجود اسیدهای چرب آزاد

بیودیزل در ژنراتورها

 

در سال ۲۰۰۱ ، UC Riverside یک سیستم پشتیبان ۶ مگاواتی نصب کرد که کاملاً توسط بیودیزل تأمین می شود. ژنراتورهای پشتیبان تهیه سوخت دیزل به شرکت ها اجازه می دهند تا از خاموش شدن خسارت در عملیات حیاتی و هزینه های بالای آلودگی و انتشار جلوگیری کنند. با استفاده از B100 ، این ژنراتورها توانستند اساساً محصولات فرعی را که منجر به انتشار مه دود ، ازن و گوگرد می شوند ، از بین ببرند. استفاده از این ژنراتورها در مناطق مسکونی اطراف مدارس ، بیمارستان ها و عموم مردم منجر به کاهش قابل توجهی در مونوکسیدکربن سمی و ریزگردها می شود.

خصوصیات

بیودیزل در مقایسه با سوخت های دیزلی کم گوگرد دارای خواص روانکاری امیدوار کننده و رتبه بندی استان است . سوختهای با روانکاری بیشتر ممکن است عمر مفید تجهیزات تزریق سوخت فشار بالا را که برای روغن کاری آن به سوخت متکی هستند ، افزایش دهند. بسته به موتور ، این ممکن است شامل پمپ های تزریق فشار بالا ، انژکتور پمپ ( انژکتور واحد ) و انژکتور سوخت باشد.

بیودیزل چیست

 

مرسدس بنزینی قدیمی برای کار با بیودیزل محبوب هستند.

ارزش گرمایی بیودیزل است در مورد ۳۷٫۲۷ MJ / kg است. این ۹٪ پایین تر از پمپ بنزین معمولی شماره ۲ است. تغییرات در چگالی انرژی بیودیزل بیشتر از فرآیند تولید به ماده اولیه مورد استفاده وابسته است. هنوز هم این تغییرات کمتر از پترو دیزل است.ادعا شده است که بیودیزل روانکاری بهتر و احتراق کامل تری ایجاد می کند در نتیجه انرژی موتور را افزایش می دهد و چگالی انرژی بالاتر پترو دیزل را تا حدی جبران می کند.

رنگ بیودیزل بسته به روش تولید از طلایی تا قهوه ای تیره متغیر است. کمی با آب مخلوط می شود ، دارای نقطه جوش زیاد و فشار بخار کم است . نقطه اشتعال بیودیزل بیش از ۱۳۰ درجه سانتی گراد (۲۶۶ درجه فارنهایت)، به طور قابل توجهی بالاتر از دیزل نفتی که ممکن است به عنوان کم ۵۲ باشد ° C (126 ° F).] بیودیزل دارای تراکم ۰٫۸۸ ~ گرم در سانتی متر مربع است که بالاتر از پترو دیزل (۰٫۸۵ ~ گرم در سانتی متر مربع) است.

بیودیزل عملاً فاقد گوگرد است ، و اغلب از آن بعنوان ماده افزودنی برای سوخت دیزل فوق العاده کم گوگرد (ULSD) برای کمک به روانکاری استفاده می شود ، زیرا ترکیبات گوگرد موجود در پودرودیزل مقدار زیادی روانکاری را تأمین می کنند.

بازده سوخت

توان خروجی بیودیزل به مخلوط ، کیفیت و شرایط بار آن بستگی دارد که سوخت در آن می سوزد. راندمان حرارتی برای مثال از B100 در مقایسه با B20 خواهد با توجه به محتوای انرژی متفاوت از مخلوط های مختلف متفاوت است. بازده گرمایی یک سوخت تا حدودی بر اساس مشخصات سوخت از جمله: ویسکوزیته ، چگالی خاص و نقطه اشتعال است . با تغییر ترکیبات و همچنین کیفیت بیودیزل ، این خصوصیات تغییر می کند. انجمن آمریکایی برای تست و مواد استانداردهای به منظور قضاوت در مورد کیفیت یک نمونه سوخت داده تعیین کرده است.

یک مطالعه نشان داد که بازده حرارتی ترمز B40 در نسبت فشرده سازی بالاتر از نمونه سنتی نفت برتر است (این بازده حرارتی ترمز بالاتر در نسبت تراکم ۲۱: ۱ ثبت شد). ذکر شد که با افزایش نسبت فشرده سازی ، بازده انواع سوخت – و همچنین مخلوط های در حال آزمایش – افزایش می یابد. اگرچه مشخص شد که ترکیبی از B40 با نسبت فشرده سازی ۲۱: ۱ نسبت به سایر ترکیبات اقتصادی ترین است. این مطالعه حاکی از آن است که این افزایش راندمان به دلیل تراکم سوخت ، گرانروی و گرمایشی سوخت ها بوده است.

احتراق

سیستم های سوخت در برخی از موتورهای دیزلی مدرن برای جای دادن بیودیزل طراحی نشده اند ، در حالی که بسیاری از موتورهای سنگین قادر به کار با مخلوط بیودیزل تا B20 هستند. سیستم های سوخت تزریق مستقیم سنتی در حالی که ریل مشترک مدرن است ، تقریباً با ۳۰۰۰ psi در نوک انژکتور کار می کنندسیستم سوخت با بیش از ۳۰۰۰۰ PSI در نوک انژکتور کار می کند. قطعات برای عملکرد در محدوده دمایی بسیار عالی ، از پایین انجماد تا بیش از ۱۰۰۰ درجه فارنهایت (۵۶۰ درجه سانتیگراد) طراحی شده اند. انتظار می رود سوخت دیزل به طور م burnثر بسوزد و تا آنجا که ممکن است انتشار کمتری داشته باشد. 

با ورود استانداردهای انتشار به موتورهای دیزلی ، نیاز به کنترل میزان انتشار مضر در پارامترهای سیستم های سوخت موتور دیزل در حال طراحی است. سیستم تزریق خطی سنتی در مقایسه با سیستم سوخت مشترک ریل ، نسبت به سوخت های با کیفیت پایین تر بخشنده است.

 فشارهای بالاتر و تحمل های شدیدتر سیستم ریلی مشترک امکان کنترل بیشتر بر روی اتمیزه و زمان تزریق را فراهم می کند. این کنترل اتمیزه سازی و همچنین احتراق امکان کارایی بیشتر موتورهای دیزلی مدرن و همچنین کنترل بیشتر میزان آلایندگی را فراهم می کند. اجزای موجود در سیستم سوخت دیزل به گونه ای با سوخت ارتباط برقرار می کنند که عملکرد کارآمد سیستم سوخت و موتور را تضمین می کنند. 

اگر یک سوخت خارج از مشخصات به سیستمی وارد شود که دارای پارامترهای خاص عملکرد است ، در این صورت ممکن است یکپارچگی سیستم کلی سوخت به خطر بیفتد. برخی از این پارامترها مانند الگوی اسپری و اتمیزه مستقیماً با زمان تزریق ارتباط دارند.

یک مطالعه نشان داد که در طی اتمیزه شدن ، بیودیزل و مخلوط های آن قطراتی بیشتر از قطرات تولید شده توسط پترو دیزل سنتی تولید می کنند. قطرات کوچکتر به گرانروی پایین تر و کشش سطحی سوخت دیزل سنتی نسبت داده شدند.

 مشخص شد قطر قطرات قطره قطره از الگوی اسپری از قطرات قطره ای در مرکز بیشتر است. این امر به افت سریعتر فشار در لبه الگوی اسپری نسبت داده شد. بین اندازه قطره و فاصله از نوک انژکتور رابطه ای متناسب وجود داشت. مشخص شد که B100 بیشترین نفوذ اسپری را دارد ، این به تراکم بیشتر B100 نسبت داده می شود.

داشتن اندازه قطره بیشتر می تواند منجر به ناکارآمدی در احتراق ، افزایش انتشار و کاهش قدرت اسب شود. در مطالعه دیگری مشخص شد که در هنگام تزریق بیودیزل تاخیر اندکی در تزریق وجود دارد. این تاخیر تزریق به ویسکوزیته بیشتر بیودیزل نسبت داده شد. ذکر شد که ویسکوزیته بالاتر و درجه سیتان بیشتر بیودیزل نسبت به پترو دیزل سنتی منجر به اتمیزاسیون ضعیف و همچنین نفوذ مخلوط با هوا در طول دوره تاخیر احتراق می شود.  مطالعه دیگر اشاره کرد که این تاخیر اشتعال ممکن است به کاهش انتشار NOx کمک کند.

آلایندگی

انتشارات ذاتی احتراق سوخت های دیزلی است که توسط آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده ( EPA ) تنظیم می شود. از آنجا که این انتشارات محصول جانبی فرآیند احتراق است ، برای اطمینان از انطباق با EPA ، یک سیستم سوخت باید توانایی کنترل احتراق سوخت ها و همچنین کاهش انتشار را داشته باشد. تعدادی از فن آوری های جدید برای کنترل تولید گازهای گلخانه ای در مرحله مرحله وجود دارد. اگزوز چرخش گاز سیستم، EGR، و فیلتر ذرات دیزل ، DPF، هر دو طراحی شده برای کاهش تولید گازهای گلخانه ای مضر.

مطالعه انجام شده توسط دانشگاه ملی چونبوک نتیجه گرفت که یک ترکیب بیودیزل B30 انتشار مونوکسیدکربن را تقریباً ۸۳ درصد و انتشار ذرات معلق را تقریباً ۳۳ درصد کاهش می دهد. با این حال ، انتشار NOx بدون استفاده از سیستم EGR افزایش یافت. این مطالعه همچنین نتیجه گرفت که با استفاده از EGR ، یک ترکیب بیودیزل B20 به میزان قابل توجهی میزان انتشار موتور را کاهش می دهد.

 علاوه بر این ، تجزیه و تحلیل توسط هیئت منابع هوایی کالیفرنیا نشان داد که بیودیزل کمترین میزان انتشار کربن از سوخت های آزمایش شده را دارد ، آنهایی که دیزل فوق کم گوگرد ، بنزین ، اتانول پایه ذرت ،گاز طبیعی فشرده و پنج نوع بیودیزل از مواد اولیه مختلف. نتیجه گیری آنها همچنین واریانس زیادی در انتشار کربن بیودیزل بر اساس ماده اولیه مورد استفاده دارد. از سویا ، پیه ، کلزا ، ذرت و روغن پخت و پز استفاده شده ، سویا بیشترین میزان انتشار کربن را نشان داد ، در حالی که روغن پخت و پز کمترین تولید را داشت.

هنگام مطالعه اثر بیودیزل بر روی فیلترهای ذرات دیزل ، مشخص شد که اگرچه وجود کربناتهای سدیم و پتاسیم در تبدیل کاتالیزوری خاکستر کمک می کند ، اما به دلیل کاتالیزاسیون ذرات گازوئیل ، آنها ممکن است در داخل DPF جمع شوند و بنابراین در تصفیه ها تداخل ایجاد می کنند. از فیلتر [ نیاز به توضیحات ] این ممکن است باعث مسدود شدن فیلتر و اختلال در روند تولید مجدد شود. 

در مطالعه ای در مورد تأثیر نرخ EGR با مخلوط بیودیزل jathropa نشان داده شد که به دلیل استفاده از بیودیزل در موتور دیزلی طراحی شده با سیستم EGR ، در بازده سوخت و گشتاور خروجی کاهش یافته است. مشخص شد که CO و CO2انتشار با افزایش در گردش گردش گاز اگزوز افزایش یافته اما سطح NOx کاهش یافته است. 

میزان تیرگی مخلوط های جاتروپا در محدوده قابل قبولی بود ، جایی که دیزل سنتی از استانداردهای قابل قبولی خارج بود. نشان داده شد که می توان با استفاده از سیستم EGR ، کاهش انتشار Nox را بدست آورد. این مطالعه نشان داد که یک مزیت نسبت به گازوئیل سنتی در یک محدوده عملیاتی خاص از سیستم EGR وجود دارد.

از سال ۲۰۱۷ ، سوخت های بیودیزل مخلوط شده (به ویژه B5 ، B8 و B20) به طور منظم در بسیاری از وسایل نقلیه سنگین ، به ویژه اتوبوس های ترانزیت در شهرهای ایالات متحده استفاده می شود. خصوصیات انتشارات اگزوز در مقایسه با گازوئیل معمولی کاهش قابل توجهی در انتشار دارد.

سازگاری مواد

  • پلاستیک ها: پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) سازگار است اما پلی وینیل کلراید (PVC) به آرامی تخریب می شود. [۵] پلی استایرن در اثر تماس با بیودیزل حل می شود.
  • فلزات: بیودیزل (مانند متانول ) روی مواد پایه مس (مثلاً برنج) تأثیر دارد و روی ، روی ، قلع ، سرب و چدن نیز تأثیر می گذارد. فولادهای ضد زنگ (۳۱۶ و ۳۰۴) و آلومینیوم تحت تأثیر قرار نمی گیرند.
  • لاستیک: بیودیزل بر روی انواع لاستیک های طبیعی که در برخی از اجزای موتور قدیمی وجود دارد نیز تأثیر می گذارد. همچنین مطالعات نشان داده است که در صورت از دست دادن پایداری بیودیزل در اثر اکسیداسیون ، الاستومرهای فلوره شده (FKM) با اکسیدهای پایه و فلز درمان می شوند. لاستیک های مصنوعی معمولاً استفاده شده FKM-GBL-S و FKM-GF-S که در وسایل نقلیه مدرن یافت می شوند در همه شرایط از بیودیزل استفاده می کنند.