Ultimate magazine theme for WordPress.

مکانیزم جدید برای ارتباط سلولی از راه دور

0

مکانیزم جدید برای ارتباط سلولی از راه دور

 

مکانیزم جدید برای ارتباط سلولی از راه دور
وزیکول های خارج سلولی (EVs) می توانند از طریق ماتریس های متراکم تری حرکت کنند که می توانند با گذشت زمان آرام شوند ، از جمله مواردی که در بدن یافت می شوند. Aquaporin-1 ، یک پروتئین غشایی که به آب اجازه ورود و خروج از EV را می دهد ، برای این توانایی حمل و نقل ضروری است. اعتبار: شین و دیگران

مکانیزم جدید برای ارتباط سلولی از راه دور یک وزیکول خارج سلولی – یک ذره نانو که توسط سلول ها آزاد می شود – می تواند با استفاده از حرکات تند مشابه ماشین بافندگی در داخل و خارج از ترافیک برای حرکت در محیط پر از مانع خارج از سلول ها ، بر اساس یافته های جدید محققان در دانشگاه ایلینوی در شیکاگو.

یافته های آنها ، منتشر شده در Nature Nanotechnology ، اولین قدم اصلی برای استفاده کارآمد از وزیکول های خارج سلولی یا EV به عنوان درمانی که بیماری هایی مانند آسیب ریه و سرطان را هدف قرار می دهد.

“اگرچه EV بیش از ۳۰ سال پیش کشف شد ، بسیاری معتقد بودند که EV ها ناخواسته سلولی هستند که در برچسب ماتریس خارج سلولی ، “نویسنده ارشد جائه وون شین ، استادیار داروسازی و مهندسی زیستی UIC در کالج پزشکی گفت. “طی ۱۰ سال گذشته ، این رشته آموخته است که EV ها ناخواسته نیستند. آنها نقش مهمی در ارسال سیگنال برای ارتباط از راه دور بین سلول ها دارند.”

ماتریس خارج سلولی یک شبکه ژل مانند از زنجیره های پروتئینی فشرده و قندهایی که سلول ها را احاطه کرده است. آزمایشگاه Shin برای درک چگونگی عبور میلیاردها EV از ماتریس ، از فناوری های تصویربرداری ، برچسب زدن وزیکول و ضبط حرکت بهبود یافته استفاده کرده است که دهه ها پیش در دسترس نبودند.

“شین گفت:” ما دیدیم که شکافهای موجود در ماتریس از اندازه EV ها کوچکتر است و فکر می کنیم سفر دشوار خواهد بود. “تعجب آور بود وقتی مشاهده کردیم که ماشین های الکتریکی بسیار راحت تر از آنچه در شرایط خاص فکر می کردیم سفر می کنند.”

محققان از یک ماتریس مصنوعی به نام هیدروژل استفاده کردند ، ساختار آن در ناوبری EV نقش دارد. آنها سفتی هیدروژل و اینکه چقدر هیدروژل پس از تحت فشار قرار گرفتن یک جسم می تواند آرام بگیرد را سفارشی می کنند تا هیدروژل را کم و بیش شبیه ماتریس در بدن کنند.

“استیون لنزینی ، اولین نویسنده و دانشجوی کارشناسی ارشد UIC در کالج مهندسی ، گفت:” هنگامی که هیدروژل نتواند به مرور آرام شود ، مانند لاستیک ، EV ها گیر کردند. ” “هیدروژل برای ایجاد نوعی ساختار نیاز به ستون فقرات سفت و سخت داشت ، اما پس از استرس باید به اندازه کافی آرام شود تا بتواند با گذشت زمان خود را مرتب کند ، که به EV ها اجازه حرکت می دهد. یافته جالب این بود که این توانایی برای حرکت دادن برای EV ها در برخی از مواد برای ذرات مصنوعی با اندازه مشابه رخ داده است. “

همان غشایی که EV ها برای محافظت از محموله های خود استفاده می کنند نیز برای انعطاف پذیری خود در فضاهای تنگ ضروری است. وقتی آکواپورین -۱ – یک پروتئین غشایی که اجازه ورود آب به داخل و خارج از آن را می دهد- عملکرد خود را متوقف کرد ، EV ها گیر کردند. نفوذ آب از طریق آکواپورین -۱ در غشا برای لغزش EV ها از شکاف های هیدروژل ضروری بود.

“این مطالعه راه های جدیدی را برای مطالعه توزیع EV ها و محتوای آنها از طریق بافت ها باز کرده است.” به گفته شین ، یافته ها گروه تحقیقاتی UIC را به مهندسی سیستم های م systemsثر تحویل نزدیک می کند.

“طیف وسیعی از بیماری ها وجود دارند که تغییرات اساسی در محیط خود ایجاد می کنند. در فیبروز و برخی سرطان ها ، بافت و ماتریکس با پیشرفت زمان سفت تر می شوند. در برخی از سرطان ها ، توزیع EV ها منجر به شیوع بیماری می شود.” او گفت. “بنابراین ، درک چگونگی پراکندگی EV ها برای ایجاد این روش های درمانی بدون سلول و توقف پیشرفت بیماری بسیار مهم است.”

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.